Yunus Emre Sözleri

Yunus Emre Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Yunus Emre, 1240-1320 yılları arasında yaşadığı tahmin edilen, Türk İslam kültürünün en değerli tasavvuf şairlerinden biridir.Anadolu’da halk arasında büyük bir saygı gören Yunus Emre, dini ve ahlaki temaları işlerken sade bir Türkçe kullanarak halkın diline hitap etmiştir. Onun şiirlerindeinsan sevgisi, Tanrı aşkıvehoşgörügibi değerler öne çıkarken, tasavvufun özünü sade ve anlaşılır bir biçimde ifade etmiştir.Yunus Emre, dönemin karmaşık dini ve siyasi yapısı içerisinde, insanları sevgi ve hoşgörü çerçevesinde birleştirmeyi amaçlamıştır. Şiirlerinde vurguladığı en önemli kavramlardan biriinsanın kendini bilmesiveözüne dönmesigerekliliğidir. Ona göre insan, yaradılışın özünü anlamalı, dünyaya bağlılıklarını azaltarak, içsel bir arayışa yönelmelidir. Bu mesaj, onun şiirlerini sadece bir edebi eser olmaktan çıkarıp derin bir ahlaki ve dini öğretiye dönüştürmüştür. Yunus Emre, insanı Tanrı’nın yansıması olarak görür ve bu bakış açısıyla, insanlar arasında ayrım yapmaksızın sevgi, hoşgörü ve birliktelik mesajları vermiştir.Eserlerine gelirsek, Yunus Emre’nin başlıca eserleri “Divan” ve “Risaletü’n Nushiyye”dir.Divan:Yunus Emre’nin şiirlerinin toplandığı ana eserdir vetasavvufi şiirtarzının en güzel örneklerinden birini sunar. Divan, onun manevi yolculuğunu, insan ve Tanrı ilişkisini, aşkı ve evrensel değerleri işler. Bu eserde,Allah aşkıveinsan sevgisimerkezde yer alır. sozkimin.com Anadolu halkı, bu yalın ve içten dizeleri kolayca benimsemiş, Yunus Emre’nin sözleri yüzyıllar boyunca halk arasında sözlü olarak aktarılmıştır.Risaletü’n Nushiyye: Didaktik bir eserdir ve ahlaki öğütler içerir. 1307 yılında yazıldığı düşünülen bu eserde, insanlara doğru yolu göstermek ve onları kötü huylardan sakındırmak amaçlanmıştır. Mesnevi tarzında yazılan Risaletü’n Nushiyye, nasihat veren kısa şiirlerle doludur ve halkın günlük yaşamda karşılaştığı ahlaki zorluklara çözüm sunar. Bu eser, özellikle Anadolu’daahlak eğitimiamacıyla nesilden nesile aktarılmıştır.

İnsan iyiliği kadar taşlanır, merhameti kadar dışlanır, kulluğu kadar da sınanır.
Dünya bir penceredir, her gelen baktı geçti.
Mal sahibi mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi? Mal da yalan, mülk de yalan, var biraz da sen oyalan.
Bölüşerek tok oluruz. Bölünerek yok oluruz.
İlim, ilim bilmektir ilim kendini bilmektir. Sen kendini bilmez isen bu nice okumaktır.
Durulduğu zamanları olur insanın, yorulduğu zamanlar olduğu gibi, ama ömür götüren kırıldığı zamanlardır.
Biz gelmedik dava için, bizim işimiz sevda için, dostun evi gönüllerdir, gönüller yapmaya geldik.
Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil yetmiş iki millet dahi elin’ yüzün’ yumaz değil.
Dervişlik olsaydı tâc ile hırka biz dahi alırdık otuza kırka..
Eğer hor eğer hürmet kişiye sözden gelir. Zehr ile pişen asi yemeğe kim gelir.
Söz ola kese savaşı, söz ola kestire başı, söz ola agulu asi bal ile yağ ede bir söz.
Zulüm ile abad olanın akıbeti berbad olur.
Ne varlığa sevinirim, ne yokluğa yerinirim. Aşkın ile avunurum; bana seni gerek seni.
Sabah mezarlığa vardım, baktım herkes olmuş yatar, her biri câresiz olup, ömrünü yitirmiş yatar.
Beni bende demen bende değilem, bir ben vardır bende benden içeri.