Tomris Uyar Sözleri

Tomris Uyar Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Tomris Uyar, Türk öykü yazarı ve çevirmen.Tomris Uyar, 1970 sonrası Türk öykücülüğünün en önemli ve en yenilikçi isimlerinden biri olanTürkbir öykü yazarı, denemeci ve çevirmendir. Eserlerinde, genellikle kadın karakterlerin iç dünyalarını, gündelik hayatın sıradan anlarındaki incelikli ayrıntıları, insan ilişkilerindeki sessiz anları ve iletişimsizlikleri, son derece duru, şiirsel ve modernist bir dille işlemiştir. Klasik olay örgüsüne dayalı hikayeler yerine, “an”ları ve “durum”ları anlatan, okuyucunun sezgisine ve çağrışımlarına dayanan bir öykücülük anlayışı geliştirmiştir.İpek ve Bakır,Yürekte BukağıveGündökümügibi eserleriyle tanınır. Edebi kişiliğinin yanı sıra,İkinci Yenişairlerinin oluşturduğu edebi çevrenin merkezinde yer almasıyla da bilinir. ŞairlerÜlkü TamerveTurgut Uyarile evlilikler yapmış,Cemal SüreyaveEdip Cansever’in ise yakın dostu ve ilham kaynağı olmuştur.Gabriel Garcia Marquezgibi Latin Amerikalı yazarları Türkçeye kazandıran önemli bir çevirmendir.Tomris Uyar’ın Erken Yaşamı ve EğitimiTomris Uyar, 15 Mart 1941’de İstanbul’da, hukukçu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası Ali Fuat Gedik ve annesi Celile Hanım, dönemin aydın çevrelerine mensup kişilerdi. Annesi, aynı zamanda şair ve yazarVedat Türkali’nin de teyzesinin kızıdır. Edebiyat ve sanatla iç içe bir aile ortamında büyümesi, onun entelektüel gelişiminde ve edebi zevkinin oluşmasında önemli bir rol oynamıştır.

Gerçekten yaşamak, elinde tuttuğun anın değerini bilmektir.
Unutmanın keşke bir tarifi veya kendine has bir çaresi olsaydı.
Belki de en büyük yalan, ‘geçer’ demekti. Bazı şeyler hiç geçmez.
Yazdan kalma giysiler dolaplara kaldırılırken, yazdan kalma duygular belleğin karanlık bölmelerine yerleştiriliyor.
Bendeniz, bir sessiz film piyanisti gibi dışarıdan eşlik ettim olaylara.
Günü ve saatleri ne yapacaksın?
Konuştukça, söylemediklerimiz birikiyor.
Bir şeyin birdenbire yerinde olmaması, ama aynı tik takın sürüp gitmesiydi ölüm.
Bir ömre bir tek yaşamın az geldiğini bilirsiniz, yazarsanız.
Kırıklar zamanında onarılmadı mı büsbütün kırılıyor, durmadan kırılıyor.
Bir şey söyle. Sözü aşsın öze değsin. Bir şey söyle, yanındayım mesela.
İnsan önce renklerden başlamalı değişmeye.
Seninle konuşmak, gergin bir ipte yürümeye benziyor artık. O kadar sertleşmişsin ki, bir rimelin akmasında bile suçlayıcı ipuçları arıyorsun.
Bir erkeğin, kültürce kendisine denk, üstelik konuşmaya, düşüncelerini anlatmaya susamış bir kadını uzun süre kaldıramayacağı, o dönemde henüz keşfedilmemiş bir gerçekti.
Konuşmak da tehlikelidir. İçte biriken sözcükleri boşaltmak. Hele konuşmayı bir kere unutmuşsan.