Theodoros Angelopoulos Sözleri

Theodoros Angelopoulos Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Theodoros Angelopoulos, Yunan film yönetmeni ve senarist.Theodoros Angelopoulos, dünya sinemasının en önemli ve en özgün “auteur” yönetmenlerinden biri olan, filmleriyle sayısız uluslararası ödül kazanmışYunanbir film yönetmeni, senarist ve yapımcıdır. Sineması, yavaş tempolu, hipnotize edici derecede uzun plan sekansları, şiirsel görselliği ve melankolik atmosferiyle tanınır. Filmlerinde, 20. yüzyıl Yunanistan ve Balkan tarihinin getirdiği travmaları,sınırlar,sürgün, bellek, kayıp ve kimlik arayışı gibi evrensel temalar üzerinden işlemiştir. En çok, “Tarih Üçlemesi” ve “Sınırlar Üçlemesi” gibi tematik serileriyle veUlysses’ Gaze(Ulis’in Bakışı, 1995) ile Cannes Film Festivali’nde Jüri Büyük Ödülü’nü,Eternity and a Day(Sonsuzluk ve Bir Gün, 1998) ile de en büyük ödül olanAltın Palmiye’yi kazanmasıyla tanınır. Sık sık İtalyan senaristTonino Guerrave besteciEleni Karaindrouile işbirliği yapanTheodoros Angelopoulos, sinemayı bireysel ve kolektif hafıza üzerine felsefi bir yolculuk olarak gören, modern sinemanın en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilir.Theodoros Angelopoulos’un Erken Yaşamı ve EğitimiTheodoros Angelopoulos, 27 Nisan 1935’te Yunanistan’ın başkenti Atina’da dünyaya geldi. Çocukluğu ve ilk gençlik yılları, Yunanistan için son derece çalkantılı olan II. Dünya Savaşı, Alman işgali ve ardından gelen Yunan İç Savaşı döneminde geçti. Bu travmatik tarihsel olaylar, onun dünya görüşünü ve daha sonraki filmlerinin temel temalarını derinden etkiledi. Ailesinin iç savaş sırasında bölünmesi ve babasının sürgüne gönderilmesi gibi kişisel deneyimleri, filmlerindeki sürgün ve kayıp temalarının en önemli kaynağı oldu.Eğitimi ve Sinemaya YönelişiAtina Üniversitesi’nde hukuk okudu, ancak eğitimini tamamlamadı. Sinemaya olan tutkusunun peşinden giderek Paris’e taşındı. Burada, ünlü sinema okuluIDHEC’e (Institut des Hautes Études Cinématographiques) kaydoldu ve sinema eğitimi aldı. Paris’te geçirdiği yıllarda, Fransız Yeni Dalga akımından veJean-Luc Godardgibi yönetmenlerden etkilendi. Aynı zamanda,Orson WellesveMizoguchi Kenjigibi yönetmenlerin uzun plan tekniğine olan hayranlığı, kendi sinema dilini oluşturmasında belirleyici oldu.

Bir kadın ve bir erkek birbirlerini arzuluyor, ancak eksik olan bir şey var; hayat öyle bir noktaya gelmiş ki temelinde sadece cinsel arzular kalıyor.
Filmlerimde kesmeler, kavramsal öğeleri birleştirmek ve metafor yaratmak için kullanılır.
Kendini özgürce izlemek, gerçekliği sunmanın en iyi yoludur.
Her Yarın Sonsuzluk ve Bir Gün Kadar…
İnsanlık serüveninin tarihsel yaralarını tekrar tekrar ele alıyorsam, tarihten gereğince ders alınmadığı, geçmişteki olaylar, travmalar unutulduğu için…
Gardiyan… Hiç suyum yok… Hiç sabunum yok… Hiç kağıdım yok ki çocuklarıma yazayım… (Ağlayan Çayır)
Hiçbir şey sona ermedi. Ermez de. Geçmişe doğru süzülüp giden bir hikayenin başladığı yere döndüm. Zamanın tozunda berraklığını yitiren ve sonra da ansızın…, öyle bir anda tıpkı bir rüya gibi geri gelen bir hikaye. (Zamanın Tozu)
Bugün Açık Radyoda onun film müzikleri vardı, iki üç filmini izlemiştim çok insan hallerini anlatan duygusu yoğun, hüzünlü yapıtlar, aynı zamanda gerçekci, onun filmini seyrederseniz hangi duyguları yaşayacağınızı biliyorsunuz yine de seyrediyorsunuz, ben onun filmlerini hiç unutamam.