Peter Debye Sözleri

Peter Debye Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Peter Debye, Hollandalı fizikokimyacı.Peter Joseph William Debye, moleküler yapı, özellikle dedipol momentler, gazlardaX-ışını kırınımıve elektron kırınımı üzerine yaptığı çalışmalarla 1936 yılındaNobel Kimya Ödülü’nü kazananHollandalı-Amerikalıbir fizikokimyacıdır. Hem teorik hem de deneysel fiziğe önemli katkılarda bulunmuştur. Kariyeri boyunca Zürih, Utrecht, Göttingen, Leipzig, Berlin gibi Avrupa’nın önde gelen üniversitelerinde profesörlük yapmış, Berlin’deki Kaiser Wilhelm Fizik Enstitüsü’nün direktörlüğünü üstlenmiştir. II. Dünya Savaşı öncesinde Amerika Birleşik Devletleri’ne göç etmiş ve Cornell Üniversitesi’nde kimya bölümü başkanı olarak görev yapmıştır.Peter Debye’nin Erken Yaşamı ve EğitimiPeter Debye(doğum adıyla Petrus Josephus Wilhelmus Debije), 24 Mart 1884’te Hollanda’nın Maastricht şehrinde doğdu. Babası Joannes Wilhelmus Debije bir metal işleri fabrikasında ustabaşı, annesi Maria Anna Barbara Ruemkens ise bir tiyatroda kasiyer ve vestiyer görevlisiydi.İlk ve orta öğrenimini Maastricht’te tamamladı. Latince bilgisi eksik olduğu için doğrudan üniversiteye gidemedi ve 1901’de, evine yakın olan Almanya’dakiAachen Teknik Üniversitesi’ne başladı. Burada matematik ve klasik fizik eğitimi aldı ve 1905 yılında, henüz 19 yaşındayken elektrik mühendisliği diplomasını aldı. Aynı yıl teknik mekanik asistanı oldu. Aachen’de teorik fizikçiArnold Sommerfeld’in yanında çalıştı.Sommerfeld, daha sonraları en önemli keşfininPeter Debyeolduğunu söylemiştir. 1906’daSommerfeld, Münih Üniversitesi’ne geçtiğindeDebye’yi de asistanı olarak yanına aldı.Debye, 1908 yılında Münih Üniversitesi’nde radyasyon basıncı üzerine yazdığı tezle fizik doktorasını aldı. 1910’da teorik fizik alanında doçent (Privatdozent) oldu.

Matematiksel fizik, her şeyden önce fiziktir ve deneysel araştırmalar olmadan var olamaz.
Bir problem açıkça ifade edildiyse, fizikçi için artık ilgi çekici değildir.
Bilim, siyasetten ve etik meselelerden üstün değildir; aksine, doğası gereği siyasi bir yapıdadır ve etik ikilemler yaratır.
Umutsuzluğa kapılmamak ve önünden geçen iyiliği yakalamaya hazır olmak, kötülüğe ise yalnızca kaçınılmaz olduğu ölçüde yer vermek… Bu, şimdiye dek çokça başvurduğum bir ilkedir.
Her zaman kendime fiziğe en faydalı şekilde nasıl katkı sağlayabilirim diye sorarım. Bu benim için birinci önceliktir, diğer kişisel hususlar daha ikincil bir rol oynar.
Eğer bir problem açıkça ifade edilmişse, fizikçi için daha fazla bir ilgisi kalmaz.