Paul Henri Thiry d'Holbach Sözleri – En Güzel, Anlamlı ve Etkileyici Paul Henri Thiry d'Holbach Sözleri

Paul Henri Thiry d’Holbach Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Paul Henri Thiry d’Holbach, Alman kökenli Fransız filozof ve yazar.18. yüzyılın ikinci yarısında maddeciliğin yayılmasında önemli rol oynadı. Bunu sağlamak için Régence döneminde kendisine soyluluk unvanı verilmiş amcasından miras kalan serveti bol bol kullandı. Dostları olan ve aralarındaDenis Diderot’nun da bulunduğu filozoflara paraca yardım еtti.D’Holbach çok sayıda Almanca kimya vе doğa bilimi yapıtını vе Colins vе Toland gibi İngiliz sеrbеst düşünürlеrinin birçok önеmli kitabını Fransızcaya çеvirdi. Boulanger, Fréret vе Dumarsais’nin yasaklanmış еl yazmaları vе ayrıcaLucretius’un “De natura rerum”unu yаyımlаdı.Özellikle yerbilim, mаdencilik ve mineroloji konulаrındа olmаk üzere аnsiklopediye 400 kаdаr mаdde yаzdı. Hаsımlаrının “Holbach Takımı” аdını verdikleri bir dost grubuylа birlikte felsefe tаrtışmаlаrınа girişti. Tаkmа аdlаrlа birçok kitаp yаyımlаdı. Bаşyаpıtı olаn “Le Système de lа nаture” mаhkûm edilip yаkıldı.Paul Henri Thiry d’Holbachdini ve özellikle Hristiyanlığı üç bakımdan eleştirir: Din akla karşıdır; insanlığın mutluluğa ulaşmasını engeller; siyasal zorbalığa elverişli zemin hazırlar. Dinleri bilgisizlik ve korku doğurmuş; “eğitim”, “alışkanlık” ve “zorbalık” geliştirmiş; baştaki büyükler ve zenginler de onu çıkarlarına uygun bularak korumuşlardır. sozkimin.com Materyalist olan d’Holbach, Tanrı’nın, ruhun ve doğuştan gelen fikirlerin varlığını reddeder.Paul Henri Thiry d’Holbach’ın Fransız Devrimi’nden kısa bir süre önce Paris’te öldüğüne inanılıyor. Çeşitli din karşıtı eserlerinin yazarlığı 19. yüzyılın başlarına kadar yaygın olarak bilinmedi. İronik olarak, Paris’teki Saint-Roch Kilisesi’ne gömüldü. Mezarın kesin yeri bilinmemektedir.

Paul Henri Thiry d’Holbach Sözleri

Dinleri bilgisizlik ve korku doğurmuş; eğitim, alışkanlık ve zorbalık geliştirmiş; baştaki büyükler ve zenginler de onu çıkarlarına uygun bularak korumuşlardır.
Her şeyden önce dinin ve dinden doğan despotluğun eleştirilmesi gerekir.
Geçmişten bu yana, halklar yeryüzünde kendilerini çok mutsuz hissettikleri için onları, tanrısal öfke ile tehdit ederek susmaya zorluyorlar; sefilliklerinin gerçek nedenlerini görmelerini engellemek için bakışlarını göğe çevirtiyorlar.
Bütün çocuklar ateisttir, tanrı fikri onlarda yoktur.
Sıradan insanlar masal dinlemeyi her şeye tercih eder. Rahipler ve şeriatçılar, bu masallardan dinler icat eder ve sırlar üretirler.
Bozulmuş bir toplumda, mutlu olabilmek için bozulmuş olmak gerekir.
Dinleri bilgisizlik ve korku doğurmuş; ‘eğitim’, ‘alışkanlık’ ve ‘zorbalık’ geliştirmiş; baştaki büyükler ve zenginler de onu çıkarlarına uygun bularak korumuşlardır.
Din şikâyet etmeden yurt üzerinde baskı kuran zorbalara itaat etmesini emreder, yurttaşlarını köleleştirerek lütuflarını hak etmesini emreder.
Doğadan edindiğimiz her bilgi, tanrıları öldürmektedir. Tıpkı bilmediklerimizin tanrıların doğumuna sebep oluşu gibi.
Din akla karşıdır; insanlığın mutluluğa ulaşmasını engeller; siyasal zorbalığa elverişli zemin hazırlar.
Bir ateist, insanlığı yeniden doğaya, deneyime ve akla yönlendirmek için, insanlığa zarar veren ejderhaları yok eden kişidir.
Tanrı kavramının kaynağı, insanın duyduğu acıda, korkuda ve tedirginliktedir.
Din eşiği, bu nedenle, olgun, aydın insanın aşması gereken cahillik ve korkuydu.
Madde ve ruh, bir ve aynı şeydir. Hareket ve madde, evrenin temelidir, insan, duymak, düşünmek ve eylemde bulunmak özüne sahip olan maddeden yapılmıştır.
Ancak dinin bulutlarını ve hayaletlerini dağıttığımızda Hakikat’i, Aklı ve Ahlak’ı keşfedeceğiz.