Osamu Dazai Sözleri

Osamu Dazai Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Osamu Dazai, Japon edebiyatının önemli isimleri arasında yer alır ve eserleri, insanın yalnızlığı, umutsuzluğu ve çaresizliği gibi temaları işler.

İnsan kendini en çok emniyette hissettiği zaman en büyük tehlike altındadır çok doğru!
Yalnız bir kuş şakımaya başladığında, tepeler daha da sessizleşir.
Yerinde söylenen bir söz, gümüş tepsi üzerinden sunulan altın elmalara benzer.
Benim insan korkum, eskisinden ne daha güçlü, ne de daha zayıf olarak, olanca şiddetiyle göğsümün içinde kıvranıyordu.
Ben bir köylü çocuğuyum ve olta ya da kepçe ile balık tuttuğum günleri anımsamadan şimdiki gibi dere boyu yürüyemem.
Sanki on belayı sırtımda taşıyordum da, bunlardan birini bile yanımdaki insan üstlenecek olsa, o tek bela bile onun canına mal olacakmış gibi gelirdi.
Geçirdiğim basit bir hastalık değil. Tanrı beni öldürdü, sonra önceki halimden tamamiyle değişik bir insan yarattıktan sonra tekrar canlandırdı.
Yaşamım utançlarla doludur. İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok.
Annem gibiler, böylesi bir dünyada yaşamak için yaratılmamışlar.
Dışarıya karşı, durmaksızın gülümseyen yüzümü gösterirken, iç dünyam ölüydü. İşte bu, bin derdi tek bir saç teliyle taşımak gibi, yağa ter karıştırmak gibi bir çabaydı.
Kadın da insan olarak yaşamaktan yorulmuş gibiydi. Ben de, öyleydim.
Acaba, güven dolu saf bir yürek, suç mudur?
Yaz çiçeklerini sevenler, yazın ölür derler. Bu yaz öleceğimi sanıyordum; ama Naoji döndüğüne göre, sonbahara kadar dayanırım.
Kuşkular kuşkuları doğuruyordu. Bir güçle bunları sorgulama isteğim bile yoktu.
Bu, benim insanlarda son sevgi arayışımdı. Bir yandan insanlardan son derece korkarken, bir yandan da insanları bir türlü aklımdan çıkaramadım. Öylece, şaklabanlık sayesinde ince bir çizgiyle insanlarla olan bağımı koruyabildim. Dışarıya karşı, durmaksızın gülümseyen yüzümü gösterirken, iç dünyam ölüydü.