Oktay Rifat Sözleri

Oktay Rifat Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Oktay Rifat (Ali Oktay Rifat) (d. 10 Haziran 1914, Trabzon ‘ ö. 18 Nisan 1988, İstanbul), Türk şair, oyun yazarı ve romancı.Türk Şiiri’nin en büyük isimlerinden birisi kabul edilir. Orhan Veli ve Melih Cevdet’le birlikte Garip Akımı’nın kurucularındandır. 1955 yılından itibaren İkinci Yeni adlı şiir akımına yönlenmiştir. Şiir dışında roman ve oyun türlerinde de çok başarılı eserler vermiştir. Şair Nazım Hikmet’in kuzenidir.10 Haziran 1914’de Trabzon’da doğdu. Babası, o doğduğu sırada Trabzon valisi olan şair ve dilbilimci Samih Rıfat, annesi Hasan Enver Paşa’nın kızı Münevver Hanım’dır. Pek çok sanatçı ve yazar içeren bir ailede yetişti. Büyük dedesi Macar Hurşid Bey, hem Türk hem batı müziği konusunda donanımlı bestekardı; dedesi Albay Hasan Rıfat Bey şiir ilgilenirdi amcası Ali Rıfat Bey değerli bir udî ve besteci, annesinin teyzesinin oğlu Ali Fuat Bey cumhuriyet devrinin ünlü asker ve siyaset adamı, teyzesi Celile Hanım bir ressam, teyzesi Celile Hanım’ın oğlu Nazım Hikmet ünlü bir şairdir. Soyadı bazı kaynaklarda “Horozcu” olarak geçer. sozkimin.com Ancak hiçbir resmi evrakında böyle bir kaydın bulunmadığı, böyle bir takma isimle yazı yayımlamadığı belirlenmiştir.Ortaöğrenimini 1925-1932 yıllarında Ankara Erkek Lisesi’nde yaptı. Bu okulda ünlü şair Ahmet Hamdi Tanpınar’ın öğrencisi oldu[4], ilk şiirlerini kaleme aldı ve ileride birlikte Garip Akımını kuracağı arkadaşları Melih Cevdet ve Orhan Veli ile tanıştı. Üç arkadaş, okul bünyesinde ‘Sesimiz’ adlı dergiyi çıkararak şiirlerini yayımladılar.1932-1936 yılları arasında Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ne yüksek öğrenim gördü. Edebiyata olan ilgisi ve yazma tutkusu yükseköğrenimi sırasında da devam etti. Mezun olduğu yıl, arkadaşları Melih Cevdet ve Orhan Veli ile birlikte geliştirdikleri yeni bir yazın tekniği ile kaleme aldığı şiirleri Varlık Dergisi’nde yayımlanmaya başladı.1937 yılında Devlet sınavını kazanarak Maliye Bakanlığı hesabına Siyasal Bilgiler öğrenimi görmek üzere Paris’e gönderildi. Paris’te bulunduğu dönemde yalım bir söylemi ve bağımsız düşünceleri savunan Fransız şiirini kendisine yakın buldu ve ondan ilham aldı. Üç yıl sonra II. Dünya Savaşı nedeniyle, orada yaptığı doktora çalışmasını tamamlayamadan 1940 yılında Türkiye’ye döndü.

Güneş yalnız dirileri ısıtır. Güneşin kıymetini bil.
Başkaları gitmiş olur, gidince; Bir sen yakınsın, uzakta kalınca!
Şiir olmasaydı, yaşama dediğimiz oluşun çarklarından biri eksilirdi. Belki kıyamet kopmazdı ama insanlar sevişemez, öpüşemez, beğenemez, yarınların yeni düzenine şiirli dünyanın hızıyla kavuşamazdı.
Ama ben eski zaman aşığıyım. Sevmek kadar katlanmak da gelir elimden.
Gökyüzü üç beş bulut ve akşam garipliği. Başka neyimiz kaldı ki şu yalan dünyada!
Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter yalnızlık gittiğin yoldan gelir.
Ama ben eski zaman aşığıyım. Sevmek kadar katlanmak da gelir elimden.
Öpüşmek yasaktı, bilir misiniz, Düşünmek yasak, İşgücünü savunmak yasak!
Bütün karanlığı versem size giden geceyi durduramazsınız, lşır odamızın havası kaçar çeşmelerinizden durduramazsınız, Ben denize bakarım sandalca uzaktan, Siz yüzersiniz bir kuş uçar bir gemi geçer durduramazsınız.
Güven tamdır, ölçüsü derecesi olmaz, hepsi birden, kaybedilir. Bir parçası değil.