Nihat Genç Sözleri

Nihat Genç Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Nihat Genç, Türk yazar ve gazeteci.Nihat Genç, kendine özgü sert, polemikçi ve metaforlarla dolu üslubuyla tanınanTürkbir yazar, gazeteci ve televizyon programcısıydı. Toplumsal, siyasi ve kültürel eleştirilerini hem sağ hem de sol yelpazedeki figürlere ve kurumlara karşı aynı sertlikle yöneltmesiyle biliniyordu. Kariyeri boyuncaLemanvePenguengibi mizah dergilerinde,Akşamgazetesinde ve çeşitli internet sitelerinde köşe yazarlığı yapmıştı. SKY Türk ve Halk TV gibi kanallarda yaptığı “Nihat Genç ile Ne Var Ne Yok?” ve “Nihat Genç ile Veryansın” gibi televizyon programlarıyla geniş kitlelere ulaşmıştı. Eserlerinde sık sıkvatanseverlik,bağımsızlıkveulusalcılıkgibi temaları işlemiştir. Kendi kurduğuVeryansın TVinternet sitesi ve YouTube kanalı üzerinden yazı ve programlarını hayatının sonuna dek sürdürmüştür.Nihat Genç, 4 Temmuz 2025 tarihinde hayatını kaybetmiştir.Nihat Genç’in Erken Yaşamı ve EğitimiNihat Genç, 4 Eylül 1956’da Trabzon’un Faroz mahallesinde doğdu. Babası bir inşaat ustasıydı. Trabzon’da geçen çocukluğu ve gençliği, onun karakterini ve daha sonraki yazılarında sıkça yer vereceği Karadeniz insanına özgü kimliği şekillendiren en önemli unsurlardan biri olmuştur.Eğitimiİlk, orta ve lise eğitimini Trabzon’da tamamladı. Daha sonra yükseköğrenim için İstanbul’a gitti. Burada İstanbul İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi’ne kaydoldu. Ancak daha sonra Ankara’ya geçerekAnkara Üniversitesi İletişim Fakültesi’ne girdi ve buradan mezun oldu. Üniversite yıllarında, Türkiye’nin 1970’lerdeki politik olarak çalkantılı atmosferi içinde bulundu ve bu dönem onun siyasi görüşlerinin ve eleştirel duruşunun temelini oluşturdu.Nihat Genç’in Kariyeri ve GelişimiYazarlığa Başlangıcı ve Mizah DergileriNihat Genç, yazarlık kariyerine 1980’lerde çeşitli dergilerde yazarak başladı. Ancak asıl çıkışını, dönemin en önemli muhalif yayınlarından olanLemandergisinde yazdığı yazılarla yaptı.Leman’da ve daha sonraPenguendergisinde, kendine has, öfkeli, coşkulu ve argoya dayalı üslubuyla kısa sürede dikkat çekti. Sadece siyaseti değil, aynı zamanda gündelik hayatı, kültürel yozlaşmayı ve entelektüel dünyayı da hedef alan bu yazılar, ona sadık bir okuyucu kitlesi kazandırdı.

Mizahın, mutlu, bahtiyar, bana dokunmasınlar, keyifli, şeker bu tatlı yaşamın arasında yeri yoktur. Gayesiz, meselesiz insanlara mizahın söyleyebileceği bir şey yoktur.
Akla yatkın bir yön bulmamız lazım, aşk için, yaşamak için, yoksa bütün suç, doğuştan gelen başıboş duygusallığımıza yıkılacak.
Bir köy imamı kadar zekası olan insanlar 1400 yıllık İslam düşüncesini yeniden yazıp moda oldular.
Batı durmadı, hala bir şeyler istiyor; onurumuzu almakla yetinmedi, şerefimizi almakla yetinmedi, dinimizi topyekun kazımakla yetinmedi ve şimdi topraklarımızı, komşularımızı ve tüm kutsallarımızı bizden almak istiyor.
Oturup ürün, tarla, bağ, kültür üretmeye ve bağımsızlığın artık silahla değil, bunlarla olabileceğini bilmiyorlar mı? Biliyorlar! Ama o zaman yüz yıllık iktidarları sarsılıp yok olacak korkusu taşıyorlar!
Türkiye entellektüelleri, uzmanları, aydınları, partilileri Türkiye’yi yiyorlar. Argo anlamıyla yiyorlar. Yani Türkiye’yi aptallaştırıyorlar. Dönemlere ad verirsiniz. Bu dönem de aptallaştırma dönemi.
Batıya malımızı verdik, madenimizi verdik; batıya köle olduk, şebek olduk, köpek olduk, en onursuz ittifaklara girdik, batının ve diplomasinin kuklası olduk.
Kelimelerin sonsuz gücü vardır.
Sol daima halkın yanındadır ama sağ halkın ta kendisidir.
Aydınlarımız iki yüzyıldır şahlanmayı, ayağa kalkmayı öğretiyor ve her nesil kollarını, ayaklarını kırıyor. Bu nesle birileri ‘düşmeyi’ öğretsin. Bir tarafımızı kırmadan ‘düşebilmek…’
Hayattan memnun, Amerikan işgalinden rahatsız değil, IMF canınızı sıkmıyorsa artık mizahla işiniz yok demektir.
Batı’da ve Doğu’da, ‘Allah’la kul arasında bir aracı kurum’ tartışması gelmiş geçmiş tarihlerin en kanlı ve en hararetli tartışmasıdır.
Zengin sofrasında zangoç olmuş yazarlar bunlar. (orhan pamuk ve çetin altan için)
İnsanlar düzgün konuşuyor, ölçülü konuşuyor diye uygarlık olmuyor; insanlar istediği gibi rahat, uluorta konuşunca uygarlık oluşuyor.
Benim de bir zamanlar ‘ne derler’ dinim vardı.