Nef’i Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi
Nef’î, Divan edebiyatı şairi.Nef’î, 17. yüzyıl Türk edebiyatının ve Klasik Türk Edebiyatı’nın (Divan Edebiyatı) en büyük şairlerinden biri olarak kabul edilenTürkbir şairdir. Divan şiirinin iki zıt kutbu olankaside(methiye/övgü) vehiciv(yergi) türlerinin tartışmasız en büyük ustasıdır. Şiirlerinde, dili kullanmadaki olağanüstü yeteneği, güçlü ve müzikal üslubu, coşkulu anlatımı ve kendine olan sarsılmaz özgüveniyle tanınır. Dönemin padişahları ve devlet adamları için yazdığı görkemli kasidelerle büyük bir şöhret kazanmış, ancak aynı zamanda rakiplerini ve düşmanlarını hedef aldığı acımasız, küfür ve hakaret dolu hicivleriyle de bir o kadar korkulan bir isim olmuştur. En meşhur eseri, bu hicivlerini topladığıSihâm-ı Kazâ(Kaza Okları)’dır. Özellikle SultanIV. Murad’ın himayesinde kariyerinin zirvesine ulaşmış, ancak keskin dilinin kurbanı olarak yine aynı padişahın emriyle trajik bir şekilde idam edilmiştir.Nef’î’nin Erken Yaşamı ve EğitimiAsıl adıÖmerolan Nef’î, yaklaşık 1572 yılında Erzurum’un Hasankale (bugünkü Pasinler) ilçesinde dünyaya geldi. Babası, Kırım hanlarına nedimelik yapmış olan Mehmed Bey’dir. Ailesinin kültürlü bir çevreye sahip olduğu veNef’i’nin bu ortamda yetiştiği anlaşılmaktadır.Eğitimi ve İstanbul’a GelişiNef’î, ilk eğitimini Hasankale’de aldıktan sonra Erzurum’a giderek medrese eğitimini tamamladı. Burada Arapça ve Farsçayı, bu dillerde divan oluşturacak kadar mükemmel bir şekilde öğrendi. Genç yaşta şiir yazmaya başladı ve ilk mahlası olan “Darrî” (Zararlı) ismini kullandı. Rivayete göre, Erzurum’da görev yapan Gelibolulu Âlî Mustafa Efendi, onun şiirlerindeki yeteneği fark etmiş ve ona “Nef’î” (Faydalı, Nâfi olan) mahlasını vermiştir. sozkimin.com
Nef’i Sözleri
Mükemmel şiir, toplumun aynasıdır, gerçekleri gösterir ama herkes tarafından hoş karşılanmaz.
Hiciv ustası olarak, kötü alışkanlıkları ve ahlaksızlıkları eleştiririm.
Sözlerimdeki derin anlamı sadece gönlü temiz olanlar anlayabilir.
Gönül temiz olmadıkça, sözün anlamı olmaz; kalbin temizliğinde gerçek şair gizlidir.
Nefesim hicivimdir, sözüm kılıcım; hasımlarımı yıkar geçerim.
Ben mücrim değilim, şiirim sosyal hayata ayna tutar; hicivlerim zelil insanları rahatsız eder.
Ne şeb ki kûyuna yüz sürmesem o şeb ölürüm, ne gün ki kametini görmesem kıyamet olur.
Hem kadeh hem bâde, hem bir şûh sâkîdir gönül, ehl-i aşkın hâsılı sahib-mezâkıdır gönül.
Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil, kalbi temiz olmayana gönül ehlidir diyemem.
Mucizeli söz söyleyen bir papağanım, sözlerim boş değil, felek ile söyleşemem zira onun aynası saf değildir.
GazelAğyâre nigâh etmediğin nâz sanırdımÇok lutf imiş ol âşıka ben az sanırdımGamzen dili rüsvâ-yı cihân eylediBillâh ben ol âfeti hem-râz sanırdımSeyr eylemesem âyînede aks-i cemâlinHüsn ile seni meh gibi mümtâz sanırdımMa’mûr idügin bilmez idim böyle harâbâtMestâneleri hâne-ber-endâz sanırdımSihr etdiğini senden işitdim yine Nef’îYoksa sözünü hep senin i’câz sanırdım
Hasmın sitemini anlamamak, hasma sitemdir.
Allah Türk’e çeşme-i irfanı haram kılmıştır.
Benem aşık ki rüsvalıkta tutdı şöhretim şehri yazanlar kıssa-ı mecnun’u hep yabane yazmışlar.
Nef’i en güzel, anlamlı ve etkileyici sözlerini ozlusozler.com’da okudunuz. Beğendiyseniz paylaşmayı ve yorum yapmayı unutmayın.
YORUMLAR