Nathaniel Hawthorne Sözleri

Nathaniel Hawthorne Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Nathaniel Hawthorne, Amerikalı roman ve kısa öykü yazarı.Nathaniel Hawthorne, 19. yüzyıl Amerikan edebiyatının en önemli figürlerinden biri olanAmerikalıbir romancı ve kısa öykü yazarıdır. Eserleri, genellikle Püriten New England’ın tarihini, ahlakını ve dinini merkeze alır. Edebiyatta Romantizm akımının, özellikle de insanın günah, suçluluk ve kötülük eğilimlerini vurgulayanKaranlık Romantizm (Dark Romanticism)alt türünün en önde gelen temsilcilerindendir. En çok, Amerikan edebiyatının başyapıtlarından biri olarak kabul edilenThe Scarlet Letter(Kızıl Damga) adlı romanıyla tanınır. Eserleri, derin psikolojik karmaşıklık, alegori ve sembolizmle doludur.Nathaniel Hawthorne’un Erken Yaşamı ve EğitimiNathaniel Hathorne, 4 Temmuz 1804’te, cadı avlarıyla kötü bir üne sahip olan Salem, Massachusetts’te doğdu. Ailesi, kasabanın en eski ve en köklü Püriten ailelerinden biriydi. Ancak bu köklü geçmiş, aynı zamanda karanlık bir mirası da taşıyordu. Büyük-büyük-büyükbabası William Hathorne, Quaker’lara karşı acımasız cezalar veren bir yargıçtı. Daha da önemlisi, büyük-büyükbabası John Hathorne, 1692’deki meşhurSalem Cadı Mahkemeleri’nde hiçbir pişmanlık göstermeyen tek yargıçtı.Nathaniel Hawthorne, atalarının bu karanlık geçmişinden duyduğu utanç ve suçluluk duygusuyla, soyadına bir “w” harfi ekleyerek “Hawthorne” olarak değiştirdi. Bu atalardan kalma günah ve suçluluk teması, eserlerinin en temel ve en kalıcı motifi haline geldi. Henüz dört yaşındayken, bir gemi kaptanı olan babasını denizde kaybetti. Bu erken kayıp, annesinin münzevi bir hayata çekilmesine neden oldu veHawthorne’un çocukluğu büyük ölçüde izolasyon içinde geçti.Eğitimi ve Yalnızlık YıllarıHawthorne, 1821’de Maine’deki Bowdoin Koleji’ne girdi. Sınıf arkadaşları arasında, gelecekte ABD başkanı olacak olanFranklin Pierceve ünlü şairHenry Wadsworth Longfellowgibi önemli isimler vardı. 1825’te mezun olduktan sonra, annesinin evine, Salem’e geri döndü ve yaklaşık on iki yıl süren, kendi deyimiyle “münzevi” bir döneme girdi. Bu dönemde kendini tamamen okumaya ve yazma sanatını öğrenmeye adadı. İlk romanıFanshawe’i isimsiz olarak yayınladı ancak daha sonra bu eserden memnun kalmayarak elindeki kopyaları yok etmeye çalıştı. Bu yıllarda, daha sonraTwice-Told Tales(İki Kez Anlatılmış Öyküler) adıyla bir araya getireceği birçok kısa öykü yazdı.

Geriye dönüp bakarsanız, hiç bir yazı kendi başına, başkalarından söylenmemiş daha iyisini söylememiştir.
Çalışanların, hatta en entelektüel olanların, kitaplarının içinde kaybolanların bile, katı disipline ihtiyaçları vardır.
Hayat, kendimizi geliştirmek için değişim sürecidir; ancak eğer kalplerimiz kolayca değişmiyorsa, bu bizim için iyi değildir.
Kadının elini alacak adam, kalbindeki en derin tutkuyu da kazanmalıdır.
Geçmişi hiç yaşamadığımız yıllar için ağladım.
Gelecekten borç alamazsınız, sadece bugünü yaşarsınız.
Nefret ve sevgi aslında aynı şey midir, merak edilesi bir gözlem konusudur. Her ikisi de geliştiğinde yüksek derece bir yakınlığı ve kalp bilgeliğini gerektirir; her ikisi de aşık olanı ya da nefret eden kişiyi, bağlı oldukları nesnenin çekilmesiyle kimsesiz ve ıssız bırakır.
Kelimeler ne kadar masum ve güçsüz olsalar da, onları doğru şekilde birleştirebileni ellerinde iyi ve kötülük için çok güçlü bir silah haline gelirler.
Yeni doğan ya da ölüm gibi bir uykudan uyanan her aşk, güneş ışığı yaratmalıdır; kalbi öyle doldurmalı ki dış dünyaya taşsın.
Ölüm beni o ruh halinde almalı.
Sonbahar güneşini evde kalarak harcamaya dayanamam.
Ağırlığını ancak özgürlüğünü hissettiği zaman anlar insan.
Hiçbir şey yapmamak, hiç kimse olmaktır.
Uzun süre kimseye farklı, başkalarının karşısında farklı bir yüz takınan kişi, sonunda hangisinin gerçek olduğunu şaşırır.
Kolay okunan yazılar, yazması çok zor olan yazılardır.