Moliere Sözleri

Moliere Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Jean-Baptiste Poquelin, daha bilinen adıyla Molière (15 Ocak 1622 ‘ 17 Şubat 1673) Fransız oyun yazarı ve oyuncu.Molière, sarayın döşemelerini yapan bir mobilyacı olan Jean Poquelin ile bir zengin burjuva ailesinin kızı olan Marie Cresse’nin oğluydu. Moliere annesini 10 yaşındayken yitirdi ve babası ile bağlantıları hiç sıkı değildi. Annesinin ölümünden sonra babası ile Paris’de o zaman yukarı burjuva sınıfından kişilerin evlerinin bulunduğu Rue Saint-Honoré’de yaşadılar. İlk okul eğitimini Paris’te yaptı ve sonra Paris’in en iyi okullarından Cizvit’lerin idaresinde olan “Collège de Clermont”‘da[1] öğrenim gördü. 1641’de bu okuldan ayrıldı. Babası 1531de bir imtiyaz satın almıştı [2] ve Moliere babasının işini devam ettirmeye başladı ve bu arada hukukçu olmak için çalışmalara başladığı da bildirilir.Haziran 1643de Moliere 23 yaşında iken birden babasının işini bırakmaya ve Paris’ten ayrılmaya karar verdi. Daha önce tanışmış olduğu tiyatrocu güzel aktris Madelaine Bejart ile birleşip kendisi 630 livre sermaye katarak ile Bejart’la birlikte Illustre Théâtre adlı bir tiyatro topluluğu kurdu. Böylece bağlı oldugu sosyal sınıf ilişkilerini geride bıraktı. Sahne adı olarak Fransa’nin Midi bölgesinde Vigan şehri civarında bir köy olan Molière ismini kullanmaya başladı. Bundan hemen sonra bu topluğa Madelaine’nin erkek ve kız kardeşleri de katıldı. Moliere hem iyi aktörlük gücü hem de eğitimi dolayısıyla bu gezici tiyatro trupunun idarecisi oldu. 1645de bu gezici tiyatro trupu, çoğu pansiyon masrafları olmak üzere, 2000 livre borçlanmıştı. Moliere bu borçlar dolayısıyla hapse atıldi ama ya babası ya da topluluk mensupları borcu ödeyerek 24 saat sonra hapisten kurtarıldı.Bundan sonra Moliere ve Madelaine Bejart 12 yıl sürecek bir gezici tiyatro hayatına başladılar. Önceleri “Charle Dufresne”‘nin trupuna katıldılar ve sonra kendi truplarını kurdular. Bu topluluk biraz başarı kazanarak Orleans Dükü I. Filip’in koruması ve desteği altında çalışmaya başladı. Bu gezginci tiyatroculuk döneminden Moliere’in ancak iki eseri elimize geçmiştir: “L’Étourdi” ve “Le Docteur amoureux”. Bu eserlerde Moliere’in gezginci tiyatroların alışılagelen İtalyan asıllı ve yarı tuluat şeklindeki Comedia del Arte konu ve stilinden ayrılıp kendine has bir oyun uslubu geliştirmeye başladığı gorülmektedir. Bu arada Moliere Languedoc Eyaleti valisi Conti Dükü ile iyi arkadaş olmuş ve onun mali desteğini almıştır. Fakat bu kişi bir zuhrevi hastalığa tutulunca dinsel baskılar dolayısıyla tiyatroculara mali desteğini kesmiş ve şahsi ilişkilerden bile uzaklaşmıştır. 1650-53’te tiyatroyla Lyon’da kaldı ve Lyons’da iken Moliere’in trubuna Markiz sahne adlı Mademoiselle Duparc katıldı. Bu aktris tanınmış oyun yazarları olan Pierre Corneille, sonra da Jean Racine ile ilişki kurdu ve hatta bir müddet Racine’in metresliğini yaptı. Racine hazırladığı ilk eserini Moliere’in sahnelemesini istemiştir ama Moliere bunu kabul etmemiştir.

Öyle gülünç bir gururunuz, öyle küstah bir kendini beğenmişliğiniz var ki, herkes sizinle alay ediyor.
Bütün erkekler sözleriyle birbirlerine benzerler, ama onları farklı kılan yaptıklarıdır.
Sevginin, aşkın en büyük kanıtı, sevdiğiniz insanın isteklerine boyun eğmektir.
Kadınlara karşı saygılı olmak her erkeğin vazifesidir.
Açık söz yerin dibine batsın! Ne belalı şeymiş doğruyu söylemek!
Öyle insanlar vardır ki, ancak yalan dolanla elde edilebilirler, dedikleri dediktir, gerçeklerle karşılaştılar mı huysuz atlar gibi şahlanır, doğru gitmemekte ayak direrler, böylelerini istenilen yere götürmek için yolu biraz dolaştırmaktan başka çare yoktur.
Kimi işlerde en ummadığın insan, canını ciğerini verir.
Şu kadınlar da ne inatçı oluyor yahu! Adamı bir dinleseniz ne kaybedersiniz?
Bana bu kadar umut verdikten sonra, ben sevincimden uçarken sen sanki matem içindesin. Söyle, pişman mı oldun beni sevindirdiğine? Bana verdiğin sözü zorla mı verdin? Olur ya, benim coşkunluğum seni istemeye istemeye sürüklemiş olabilir.
En çok hoşumuza giden insan kendimize benzettiğimiz insandır.
Susan bir bilgin, bir sözcük söylemeyen aptaldan farksızdır.
Bilgili bir ahmak, cahil bir ahmaktan daha çok ahmaktır.
Kalplerin hepsinde insanlara has olan zaaflar vardır.
Zorluklar, başarının değerini artıran süslerdir.
Çoğu zaman şüphe içinde bırakılmak, gerçeği işitmekten daha zalimdir.