Max Stirner Sözleri

Max Stirner Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Max Stirner, (gerçek adı Johann Kaspar Schmidt) 19. yüzyılda yaşamış Alman bir filozoftur.25 Ekim 1806’da Bayreuth, Almanya’da doğmuş ve 26 Haziran 1856’da Berlin’de ölmüştür.Stirner, özellikle bireycilik ve egoizm üzerine geliştirdiği düşünceleriyle tanınır.En bilinen eseri, 1844’te yayımlanan”Der Einzige und sein Eigentum”(Birey ve Mülkiyeti) adlı kitaptır. Bu eserdeStirner, bireyin kendisine, yani “Ego”ya olan bağlılığını ve bu bağlılığın, toplumun dayattığı tüm ahlaki, dini ve sosyal bağlardan özgürleşmenin yolu olduğunu savunur.Max Stirner, her türlü otoriteyi ve toplumun genel ahlakını reddeder; bu da onu, daha sonra anarko-bireyci akımların öncülerinden biri olarak kabul ettirmiştir.Max Stirner, fikirleriyleKarl MarxveFriedrich Engelsgibi birçok düşünürü etkilemiş, ancak aynı zamanda onların eleştirilerine de maruz kalmıştır.Karl MarxveFriedrich Engels,Stirner’in bireyci felsefesiniAlman İdeolojisiadlı eserlerinde eleştirmiştir. sozkimin.com Stirner’in düşünceleri, özellikle anarşist ve bireyci felsefe çevrelerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur ve hala tartışılmaktadır.Max Stirner’in önemi ve etkileri1. Bireycilik ve Egoizm FelsefesiMax Stirner’in en önemli katkısı, bireycilik ve egoizm kavramlarına getirdiği radikal yaklaşımdır. Bireyin, kendini ve kendi çıkarlarını her şeyin üzerinde tutması gerektiğini savunur. Ona göre, bireyin tek gerçekliği kendi “Ego”su ve çıkarlarıdır. Bu, toplumsal normlar, ahlak ve otoriteyi reddetmeyi içerir.

İnsanlar uzun süre hakikate sahip olduklarını sayıklamakla yetindiler, oysa hakikate sahip olabilmek için önce kendilerinin hakiki olmalarının gerekip gerekmediğini ciddi olarak düşünmediler.
Tanrı’nın işi, insanlığın işi, gerçeğin işi, iyinin işi, doğrunun işi, özgürlüğün işi ve daha niceleri. Bunların hiçbiri benim işim değildir, benim işim sadece benim olandır ve o genel değil, biriciktir, benim gibi.
Haklı ya da haksız olduğumu yargılayan benim, benden başka bir yargıç yoktur.
Erk ve şiddet sadece bendedir yani güçlü ve şiddetli olandadır.
Hakikat, sevgili Pilatus, Tanrı’dır ve hakikati arayan herkes Tanrı’yı arar ve över. Tanrı nerede yaşar? Kafanda; başka nerede yaşayabilir ki?
Hiçbir şey özgünlüğümü aşamaz!
Ego tek yasadır ve onun dışındaki, herhangi bir kanuna, inanca ya da anlayışa karşı hiçbir yükümlülüğüm yoktur.
Tanrının da insanlığın da işi kendilerine dayanmaktadır, kendileridir. Benim meselem de benim. Tanrı gibi her şey ve hiçim, biriciğim.
Şimdi artık o denli dinselleşmişiz ki, ‘mahkeme jürisi’ Bizi ölümle yargılıyor ve her hizmetçi polis iyi bir Hıristiyan olarak ‘görevine başlama yeminiyle’ Bizi deliğe tıkıyor
Tahakkümsüzlük, olsa olsa, özgürlük gibi bir saplantıdır.
Gerçeğin kriteri benim, ben ise bir düşünce değilim, düşüncenin üstündeyim yani söylenemez bir şeyim.
Hiçbir şey benden üstün değildir!
Büyükler neden büyüktür, bilir misiniz? Biz, dizlerimizin üstüne çökmüşüz de ondan. Artık kalkalım!
Biricik bir sözcüktür ve bir sözcüğün altında düşünülecek bir şey olmalıdır, bir sözcük düşünce içermelidir. Oysa biricik düşüncesiz bir sözcüktür, düşünce içermez.
Benim soyum benim, Ben normsuz, yasasız ve örneksizim.