Joseph Conrad Sözleri

Joseph Conrad Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Joseph Conrad, Polonya asıllı İngiliz yazar.Józef Teodor Konrad Korzeniowski, Lehçe ve Fransızcadan sonra üçüncü dili olan İngilizcede yazdığı romanlarla modern İngiliz edebiyatının en büyük ustalarından biri olarak kabul edilenPolonyaasıllı bir yazardır. Eserleri, genellikle denizde veya egzotik ve uzak topraklarda geçen, insan ruhunun karanlık yönlerini, ahlaki belirsizlikleri, sömürgeciliği ve bireyin izolasyonunu inceleyen derinlikli hikayelerdir. En ünlü eserleri arasında sömürgeciliğin acımasızlığını anlatan novellasıHeart of Darkness(Karanlığın Yüreği),Lord JimveNostromobulunmaktadır. Gençliğinde yirmi yıl boyunca denizcilik yapmış ve bu deneyimleri, eserlerinin atmosferini ve temalarını derinden etkilemiştir.Joseph Conrad’ın Erken Yaşamı ve EğitimiJoseph Conrad, 3 Aralık 1857’de, o zamanlar Rus İmparatorluğu’nun bir parçası olan Berdychiv’de (bugünkü Ukrayna) Polonyalı soylu bir ailenin çocuğu olarakJózef Teodor Konrad Korzeniowskiadıyla dünyaya geldi. Babası Apollo Korzeniowski, bir yazar, çevirmen ve Polonya’nın Rus işgaline karşı bağımsızlığını savunan ateşli bir vatanseverdi. Annesi Ewa Bobrowska da soylu bir aileden geliyordu. Babasının siyasi faaliyetleri nedeniyle,Conradhenüz dört yaşındayken ailesi Rusya’nın Vologda bölgesine sürgüne gönderildi. Sürgünün zorlu koşulları nedeniyle annesini yedi, babasını ise on bir yaşında tüberkülozdan kaybetti.Eğitimi ve Denizciliğe BaşlamasıErken yaşta öksüz ve yetim kalanConrad, dayısı Tadeusz Bobrowski’nin himayesinde Polonya’da büyüdü. Dayısı ona iyi bir eğitim sağlamaya çalışsa da,Conrad’ın en büyük hayali denizlere açılmaktı. 16 yaşında, karayla çevrili bir ülkede büyümesine rağmen, denizci olma hayalinin peşinden giderek dayısını ikna etti ve Polonya’dan ayrılarak Fransa’nın Marsilya kentine gitti. Burada Fransız ticaret donanmasına katılarak denizcilik hayatına başladı.

Gemi uzaklaştıkça gözden yiten bir kıyıyı seyretmek, bir gizeme kafa yormak gibidir.
Hayal kırıklığına uğramamış gibi davranmanın gereği yok, diye düşündü.
İnsan genç olunca dünyayı görmeli, deneyler, düşünceler edinmeli, dağarcığını genişletmeli.
Hepimiz ölüm karşısında eşitiz.
Gördüğüm şeylere karşı, elimden bir şey gelmediği için kendimden nefret ettim, duyulmayan sesimden, delirmeyen aklımdan nefret ettim.
Fakat insan gençken göreceğini görmeli, deneyim ve fikir edinmeli; zekâsını geliştirmeli.
Dikkatinizi bu gibi şeylere, sırf yüzeysel olaylara yoğunlaştırdığınızda, gerçeklik uçup gidiyor. Neyse ki, içimizdeki gerçeklik gizlidir.
Kitabı cebime attım. Emin olun, o kitabı kapamak, kendimi eski ve sağlam bir dosttan ayırmak gibi bir şeydi.
İçinde korkunç bir boşluk hissediyordu.
Kitapları bitirir bitirmez kendimi terk edilmiş, beş duyumun kof algıları arasında amaçsız kalmış, daha düşük değerlere sahip başka bir dünyada kaybolmuş gibi hissetmeye başladım.
Dünyada o kadar çok değişik türden budala var ki, bunların hepsine karşı tedbir almak mümkün değil.
Kitabı cebime attım. Emin olun, kitabı okumayı bırakmak, eski ve sağlam bir dostluğun sığınağından ayrılmak gibiydi.
Zekice bir ifadeyle ‘Sevgili Charles, unutma ki, bir işçi layık olduğu işverenle çalışır’ dedi.
Düş gördüğümüz gibi yaşıyoruz: yapayalnız…
Kalbin arzuladığı yere giden tüm yollar uzundur.