Hz Hüseyin Sözleri

Hz Hüseyin Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Hüseyin bin Ali bin Ebu Talib (626 ‘ 10 Ekim 680), İslam peygamberi Muhammed’in torunudur. Dördüncü Hâlife ve Birinci Şia imâmı olan Ali el-Mürtezâ’nın oğludur. Annesi, Muhammed’in kızı Fatıma Zehra’dır. On İki İmâmlar’ın üçüncüsü olan Hüseyin bin Ali, İslam Devleti’nin bir Emevî saltanatına dönüşmemesi için mücadele vermiş ve Emevîler tarafından öldürülmüştür. Soyundan gelenler Hüseynî ya da Seyyid olarak tanımlanır.Babası Ali ve abisi Hasan el-Mûctebâ’nın hilâfet haklarını gasp eden Muâviye bin Ebû Sûfyân’nın, hilâfeti Hasan bin Ali ile önceden yapılmış olan bir antlaşmaya rağmen oğlu Yezîd’e devretmesine karşı çıktı. Hasan, Muâviye ile yaptığı anlaşmada Hilâfeti oğluna bırakmamasını da içeren birçok şart ortaya koymuş ve Muâviye de bu şartları kabul ettiğini açıklamıştı. Ancak anlaşma gerçekleşir gerçekleşmez Muâviye şartnâmeyi ayaklarının altına almış ve şöyle demişti: “Ey Müslümanlar! Ben, siz namaz kılasanız, oruç tutasınız, zekat verip ve hacca gidesiniz diye savaşmadım. Bunları zaten yapacaksınız, yapıyorsunuz. sozkimin.com Ben size hükümdar olup yönetiminizi ele almak için sizinle savaştım. Siz sevmeseniz de, Allah onu bana verdi. Biliniz ki; ben Hasan bin Ali’ye bir takım sözler verip, vaatlerde bulundum. Ama şimdi hepsini ayaklar altına alıyorum. Bu hükümlerin hiç birisine uymayacağım” Muâviye, antlaşmayı daha ilk günden tanımadığını İslam hükümetinin başkentinde ilan etmiş ve sulh şartlarına uyulmadığından bozulmuştur.Hasan, gördüğü vefasızlığın karşısında öfkesini içine gömerek Kûfe’den Medine’ye gider ve köşesine çekilerek, babasının yaptığı gibi insanların eğitimi ile uğraşır.Ve eşi tarafından zehirlenerek şehit edilinceye kadar bu şekilde devam eder. Muâviye’nin ölümünden sonra Yezîd için zorla biat alınmaya başlar ve buna Huseyin bin Ali de mecbur edilir. Huseyin bin Ali, Yezîd’in, halifeye yakışmayan bir yaşam sürdüğünü ve İslam Devleti’ni kendi çıkarları için evireceğini, Muhammed’in getirdiği dinin sadece kendisine yarayan kısımlarını koruyup gerisini hasır altı edeceği düşüncesiyle, Yezid’e biat etmedi. Kerbela Savaşı’nda (M. 680 ‘ H. 61) Muharrem ayının onuncu günü Kerbelâ’da öldürülmüştür.

Bir adam gelip imam(aş)’dan yardım istediğinde imam şöyle buyurdu: ağır bir borcu, gücü aşan yüklü bir tazminatı ödemek ve aşağılayıcı fakirlik dışında ağız açmak doğru değildir. O adam: bunlardan biri için gelmiştim’ dediğinde, imam(aş) kendisine yüz dınar verilmesini emretti.
Selamın yetmiş hasenesi sevabı vardır; altmış dokuzu selam verene, biri ise selamın cevabını alan kimseyedir.
Bazıları allah’tan bir şey umarak ibadet ederler; bu tacirlerin ibadetidir. Bazıları da korkarak ibadet ederler; bu da kölelerin ibadetidir. Bazıları ise allah’a şükür olarak ibadet ederler; bu da hür insanların ibadetidir; işte en faziletli ibadet budur.
Cömertlik eden yücelir, cimrilik yapan ise alçalır.
Bu üç kimsenin dışında hiç kimseye ağız açma: dindar, yiğit ve soylu. Çünkü dindar kendi dinini koruması için ihtiyacını karşılar. Yiğit de (seni ümitsiz etmeyi) kendi yiğitliğine sığdırmaz, utanır. Soylu ise ihtiyacın için yüzünün suyunu dökmeye mecbur kaldığını bildiğinden, haysiyetini korumak için seni eli boş geri çevirmez.
Allah korkusundan ağlamak, cehennem ateşinden kurtulmaya sebep olur.
İmam(aş) oğlu seccad(aş)’a şöyle buyurdu: ‘ey oğlum! Allah’tan başka yardımcısı olmayan kimseye zulmetmekten sakin.
Gerçek cimri, selam vermekte cimrilik yapan kimsedir.
Akıl, ancak hakka uymakla kâmil olur.
Allah, gücünü aldığı kimseden itaat istemediği gibi, teklif yükünü de ondan kaldırır.
Allah’ın, kendi kulunu istidracı gafil avlaması, ona bol nimet verip şükretmek (hususunda) başarısız kılmasıdır. Fırsatı elinden kaçıncaya kadar nimetle meşgul olup velinimetini hatırlamamasıdır.
Yanında başkasının giybetini eden bir adama şöyle buyurdu: ey adam! Giybet etmekten sakin. Çünkü giybet, cehennem köpeklerinin katığıdır.
İnsanların en cömerti istemeden veren, en asılı de intikama gücü yeterken bağışlayandır.
İnsanlar dünya kullarıdır; din ise onarın dillerine bir yalaktır; dinin sayesinde geçimlerini sağladıkları müddetçe onu koruyup gözetirler; (ama) zorluklarla imtihan edildiklerinde dindarlar azalır.
Seni seven, kötü işlerden seni sakındırır; senden nefret eden ise seni bu işlere teşvik eder.