Haydar Ergülen Sözleri

Haydar Ergülen Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Haydar Ergülen (d. 14 Ekim 1956 Eskişehir) Türk şair.14 Ekim 1956’da Eskişehir’de doğdu. İlk ile ortaokulu Eskişehir’de, liseyi Ankara’da okudu. Orta Doğu Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyoloji Bölümünü bitirdi. Anadolu Üniversitesinde araştırma görevlisi olarak çalıştı. sozkimin.com İstanbul’da reklam yazarlığı yaptı. Anadolu Üniversitesi’nde yayımcılık, reklamcılık ve Türk Şiiri dersleri verdi. Halen Bahçeşehir ve Kadir Has Üniversitesi İletişim Fakülesi’nde, ‘Yaratıcı Yazarlık’ ve ‘Türk Şiiri ve Şairler’ dersleri vermektedir.1980 sonrası Türk şiirinin önemli isimlerindendir.İlk şiiri 1972’de Eskişehir’de Deneme dergisinde “Umur Elkan”, ilk yazısı da aynı yıl Yeni Ortam gazetesinde “Mehmet Can” adıyla yayımlandı. İstanbul’da Üç Çiçek (1983) ile Şiir Atı (1986) dergilerini yayıma hazırlayanlar arasında yer aldı. 1979’dan başlayarak Somut, Felsefe Dergisi, Türk Dili, Yusufçuk, Yarın, Yeni Biçem, Gösteri, ile Varlık dergilerinde şiirler yayımladı. Bir süre, Radikal gazetesinde Açık Mektup köşesinde denemeler yazan Ergülen, Star gazetesi’nde yazmaya başladı.Karşılığını Bulamamış Sorular adlı ilk şiir kitabı 1981 yılında yayımlandı.kaynak: wiki

Galiba insanın yakışıklı bir kalbi olmalı önce.
Ben başkasının yalnızlığı olsaydım bir anı olurdum kendinden başka kimseyi terk edemeyen.
Biz onları hatırladığımız için değil, onlar bizi unutmadıkları için vardır hatıralar.
Çocukluğun tutmuş da yine âsık olmuşsun sanki bana, sanki ah, sanki olur ya.
Kedilerimin kardeşiyim, inceliği ve mahcubiyeti onlardan öğrendim. Beni turnasız türkülerin beni solgun bir kedinin kalbinde unuttular.
Tren, uçak gibi üstümüzden, vapur gibi kıyımızdan geçmez, tren içimizden geçer, o yüzden böyle yakındır bize.
Aşkı geçtik, gözlerini açabilirsin.
Göze alamadığım bir şehrin yerine bütün şehirlerdesin.
Bir kuş kadar olamadım, iki kanat bulamadım.
İnsan bazen en çok kendinden yorulur.
Nereye gitsek şehir, kime gitsek bir uzaklık kalıyor, kendimize.
Ah karamela şekerim, aşk tatlı da insanlar berbat!
Yüreği uzaklıklar değil, bazende göze alamadığımız yakınlıklar acıtır.
Ben tuttum birini sevdim, hayatı nasıl sevdiysem onu da öyle sevdim.
Küsecek kadar sevmeli insan birini o gelince küsmeli: nerdeydin bunca zaman niye sevmedin beni, küsecek kimsem yoktu demeli o varken de kimseye küsmemeli.