Çalıkuşu, Reşat Nuri Güntekin’in ilk kez 1922’de tefrika edilen ve 1923’te kitap olarak yayımlanan, Türk edebiyatının en sevilen romanlarından biridir. Roman, henüz çocuk yaşta anne ve babasını kaybedip yatılı okulda büyüyen, hayat dolu ve inatçı Feride’nin; öğretmen olarak gittiği Anadolu kasabalarında yaşadığı gurbeti, yalnızlığı ve Kâmran’a duyduğu derin aşkı anlatır. Çalıkuşu, sevmenin ve ayrılığın insan ruhunda bıraktığı izleri en saf haliyle anlatan unutulmaz alıntılarla doludur. İşte romanın en güzel, anlamlı ve etkileyici sözlerinden bir seçki:
“Deli, sevmek ayıp mı?”
“İnsan, birini sevmek felaketine uğradı mı, esir gibi bir şey oluyor.”
“Ne arsız gönlüm var benim? Etrafımdaki insanları ne kadar çabuk seviyorum.”
“Kâmran, ben, seni sevmesini, senden ayrıldıktan sonra öğrendim.”
“Beni asıl yalnızlık yordu.”
“Felâketi ağır ağır haber vermek testere ile adam kesmeye benzer.”
“Hangi ümide sarılsam elimde kalıyor, neyi seversem ölüyor.”
“İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlarmış.”
“Aydınlık, hasta gözleri nasıl incitiyorsa, saadet de hasta gönülleri öyle sızlatıyor. Hasta gözler gibi hasta gönüller için de karanlıktan iyi ilaç yok.”
“Yara sıcakken acımaz, hemşireceğim.”
“Bu çocuk insan değil, çalıkuşu!”
Feride’nin sözleri, sevginin insanı hem güçlü hem de kırılgan kıldığını göstermektedir. O, aşkı bir felaket gibi yaşar; çünkü sevmek, bir yönüyle kendini bir başkasına teslim etmek, bir yönüyle de kaybetmeyi göze almaktır. Roman boyunca Feride’nin hayat dolup taşan neşesi ile derin hüznü iç içe geçer: Dışarıdan gülen, kahkaha atan bu genç kadın, içinde tarifsiz bir yalnızlık taşır. Çalıkuşu, tam da bu yüzden yalnızca bir aşk hikâyesi değil, insanın kendi iç dünyasıyla, umutlarıyla ve hayal kırıklıklarıyla verdiği mücadelenin romanıdır.
Bu sözler, yıllar geçse de insanın en derin duygularına dokunmayı başarıyor. Siz de en sevdiğiniz Çalıkuşu alıntılarını yorumlarda bizimle paylaşabilirsiniz.
Kaynak: tr.wikiquote.org
YORUMLAR