Gurbet Kuşları, Orhan Kemal’in 1962 tarihli romanından uyarlanan, Halit Refiğ’in yönettiği 1964 yapımı unutulmaz bir Türk filmidir. Köyünden kopup büyük şehre umutla göç eden, İstanbul’un zorlu sokaklarında tutunmaya ve hayallerini gerçekleştirmeye çalışan insanların hikâyesini anlatan film; göçü, emeği, gurbet acısını ve içindeki bitmeyen umudu eşsiz bir dille işler. İşte Gurbet Kuşları filmindeki en güzel, anlamlı ve etkileyici sözler…
“Bir binanın tepesine çıkmak için merdivenin en altından başlanır.”
“İş, bilenin; kılıç, kuşananın; devran, sürenin. Gözünü açmayana, aklını kullanmayana ekmek yok bu dünyada.”
“İstanbul’a gelirken hepimiz ayrı hayaller içerisindeydik; her tuttuğumuz şeyin zahmetsizce elimizde altın olacağını umuyorduk.” — Kemal
“Yaşamak, daha iyi bir hayatı özlemek herkesin hakkı değil mi?” — Ayla
“Yalnız bunu hak etmek için çalışmak, verimli olmak gerekir.” — Kemal
“İnsanlar birbirlerini boğazlamayı bırakıp birlikte yaşamasını öğrendikleri gün dünya büyük bir şehir olacak. Ama bizler şimdilik kendi küçük evimizi onarmak zorundayız.” — Kemal
“Nereye varsam kendimin gurbetinde kaldım.”
“Bugün bir güvercin gördüm şehirde. Bugün bir güvercin, şiirden içeri…”
Gurbet Kuşları; yuvasından kopan insanın içindeki o tarifsiz gurbet duygusunu, buna rağmen daha iyi bir hayat için duyduğu özlemi ve emeğin kutsallığını anlatır. Filmin kahramanları, şehirde bir yerlere tutunmaya çalışırken aslında hepimizin ortak hikâyesini yaşar: Hayal kurmak güzeldir, ama hayale ulaşmanın yolu çalışmaktan, sabırdan ve en alt basamaktan başlamaktan geçer. Göçün ve umudun bu klasik hikâyesi, bugün bile yüreklere dokunmaya devam eder.
Siz de Gurbet Kuşları filmindeki en sevdiğiniz sözleri ve replikleri yorumlarda paylaşabilirsiniz.
Kaynak: tr.wikiquote.org
YORUMLAR