Roland Barthes Sözleri

Roland Barthes Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Roland Barthes, Fransız felsefeci, göstergebilimci, edebiyat eleştirmeni, edebiyat ve toplum teorisyeni.Göstergebilimin kurucu isimlеrindеn birisidir. Aynı zamanda, postmodеrn düşüncеnin dе kurucu öncülеrindеn sayılır.Roland Barthes, 12 Kasım’da Normandiya’daki Cherbourg kasabasında doğdu. Babası, deniz subayı Louis Barthes, Roland Barthes’ın ilk doğum gününden önce Kuzey Denizi’nde I. Dünya Savaşı sırasında bir savaşta öldürüldü. Annesi Henriette Barthes, teyzesi ve büyükannesi onu Urt köyünde ve Bayonne şehrinde büyüttü.Roland Bartheson bir yaşındayken ailesi Paris’e taşındı, ancak taşra köklerine olan bağlılığı hayatı boyunca güçlü kalacaktı.Roland Barthes 1960’ların başlarında göstergebilim ve yapısalcılık alanlarını keşfederek, Fransa’daki çeşitli fakülte pozisyonlarına başkanlık ederek ve daha kapsamlı çalışmalar üretmeye devam ederek geçirdi.Roland Barthesbir öğrenci olarak büyük umutlar gösterdi ve 1935’ten 1939’a kadar olan dönemi klasik edebiyat lisansı aldığı Sorbonne’da geçirdi. Bu dönem boyunca sağlık sorunlarıyla boğuştu ve genellikle sanatoryumdan izole edilerek tedavi edilmesi gereken tüberkülozdan mustaripti. Tekrarlanan fiziksel rahatsızlıkları akademik kariyerini bozdu, çalışmalarını ve yeterlilik sınavlarına girme yeteneğini etkiledi. Dünya Savaşı sırasında onu askerlikten de muaf tuttular.1939’dan 1948’e kadar olan hayatı büyük ölçüde dilbilgisi ve filoloji lisansı almak, ilk makalelerini yayınlamak, tıbbi bir araştırmaya katılmak ve sağlığıyla mücadele etmeye devam etmekle geçti. Yunan trajedisi üzerine yaptığı çalışmalardan dolayı 1941’de Paris Üniversitesi’nden diploma (kabaca tezli yüksek lisansa eşdeğer) diploması aldı.1948’de tamamen akademik çalışmaya geri döndü ve Fransa, Romanya ve Mısır’daki enstitülerde çok sayıda kısa dönemli pozisyonlar kazandı. Bu süre zarfında, ilk uzun metrajlı çalışması olan Writing Degree Zero (1953)’ün çıktığı solcu Paris gazetesi Combat’a katkıda bulundu.

Gök ne kadar mavi, umut ne kadar büyüktü! Umut yenildi, kaçtı kara göğe doğru.
Eğer annemi bulacağıma emin olsaydım hemen ölürdüm.
Maymunlar arasında maymun gibi davranmak daha iyi değil midir?
O aramızdan ayrılır ayrılmaz, çevredemdekilerin, hayat devam ediyor sözü beni iyice yoruyor.
İnsan unutmuyor, ama içinize boş bir şey yerleşiyor.
Bitmiş aşk artık ışıldamayan bir uzay gemisi gibi bir başka dünyaya doğru uzaklaşır.
Karanlık kapkaranlığı aydınlatır.
Susma kavga isteğini ancak körükler.
Çevremdeki insanlar beni çökertiyor.
Onu kaybettiğimden beri, kendisinden kısa süre uzak kaldığım yolculuklardaki o özgürlük duygusu yok artık içimde.
Siz beni gitmek istemediğim yerde bekliyorsunuz: siz beni olmadığım yerde seviyorsunuz.
Otobüs durağında onu beklemeye giderdim; art arda geçerdi otobüsler, hiçbirinde olmazdı.
Herkesin kendi keder ritmi vardır.
Dilenciliğin kötü yanı da klişelerin bıktırıcılığıdır.
Her zaman en karanlık yer lambanın altıdır.