Richard Rorty Sözleri

Richard Rorty Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Richard Rorty, Amerikalı filozof.Richard McKay Rorty, 20. yüzyıl felsefesinin en önemli ve en tartışmalı düşünürlerinden biri olanAmerikalıbir filozoftur.Neopragmatizmolarak bilinen felsefi akımın en önde gelen temsilcisi olarak kabul edilir. Geleneksel Batı felsefesinin, özellikle de bilginin sağlam bir temel üzerine inşa edilmesi gerektiği fikrinin (temelcilik) ve zihnin gerçekliği bir ayna gibi yansıttığı düşüncesinin (temsiliyetçilik) radikal bir eleştirisini yapmıştır. En etkili eseriPhilosophy and the Mirror of Nature(Felsefe ve Doğanın Aynası) ile tanınır. Felsefeyi mutlak hakikati arayan bir disiplin olarak değil, farklı “kelime dağarcıkları” arasında devam eden bir “konuşma” olarak görmüştür.Olasılık, ironi ve dayanışmagibi kavramları felsefesinin merkezine yerleştirmiştir.Richard Rorty’nin Erken Yaşamı ve EğitimiRichard Rorty, 4 Ekim 1931’de New York’ta, entelektüel ve politik olarak aktif bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Anne ve babası James ve Winifred Rorty, Troçkist sempatileri olan yazarlar ve aktivistlerdi. Dedesi Walter Rauschenbusch ise Amerika’daki Sosyal İncil (Social Gospel) hareketinin önde gelen ilahiyatçılarından biriydi.Rorty, bu politik ve entelektüel olarak yoğun ortamda büyüdü.EğitimiOlağanüstü bir zeka sergileyenRorty, henüz 15 yaşına basmadanChicago Üniversitesi’ne girdi. Burada felsefe okudu ve lisans ile yüksek lisans derecelerini tamamladı. Daha sonraYale Üniversitesi’ne geçti ve 1956’da “Potansiyel Kavramı” başlıklı teziyle felsefe doktorasını aldı.Richard Rorty’nin Akademik Kariyeri ve Felsefi DönüşümüAnalitik Felsefeden KopuşuKariyerinin başlarındaRichard Rorty, Anglo-Amerikan dünyasında baskın olan analitik felsefe geleneği içinde çalışan saygın bir filozoftu. Wellesley Koleji ve 1961’den 1982’ye kadar daPrinceton ÜniversitesiFelsefe Bölümü’nde profesörlük yaptı. Ancak zamanla, analitik felsefenin teknik ve dar kapsamlı problemlerine şüpheyle yaklaşmaya başladı.

Jeffersoncu demokrasi vatandaşları, fanatik olmadıkları sürece diledikleri kadar dindar ya da dinsiz olabilirler.
Hakikat, insan dillerinin öğeleridir ve diller insan icadıdır; hakikatin dışarıda olduğu fikri, dünyayı kendi diline sahip bir varlığın yaratması olarak gören çağın mirasıdır.
Demokratik kurumlar, yarattıkları insan tipine göre ölçülür; bu tipler sıradan, hesapçı ve kahraman olmayan olabilir ama siyasi özgürlük için makul bir bedel olabilir.
İronik birey, kendi düşüncelerine mesafe koyabilen, başkalarını da zihin sahibi bireyler olarak gören ve kendi gerçekliğini yeniden tanımlamaya açık olan kişidir.
Roman, film ve televizyon, ahlaki değişim ve ilerlemenin başlıca araçları haline gelmiştir.
Dayanışma, farklı insanları ‘onlar’ değil, ‘bizden biri’ olarak görme yeteneğidir.
İnsan dayanışması, ön yargıları temizleyerek ya da derinlere inerek keşfedilen bir gerçek değil, hayal gücüyle başarılması gereken bir hedeftir. Başkalarının acılarını ve aşağılanmalarını anlamaya duyarlılığımızı artırmakla yaratılır.
Ulusal siyasi yenilenmeyi gerçeklere dayanarak değil, tutkuyla umut ettiğiniz ülke tasvirine bağlı olarak teşvik etmelisiniz. Sadakat, uyanıp her sabah karşılaştığınız ülkeye değil, hayal ettiğiniz ülkeye olmalıdır.
Dünya konuşmaz. Sadece biz konuşuruz. Dünya, kendimize programladığımız bir dil ile inançlar beslememize neden olabilir. Ama bizim için bir dil öneremez. Bunu sadece diğer insanlar yapabilir.
Özgürlük, olumsallığın kabulüdür.
Kutsal duygum, uzak torunlarımın bir gün sevginin neredeyse tek yasa olduğu küresel bir uygarlıkta yaşayacakları umuduyla bağlıdır.
Her zaman mükemmel olmaya çalışın, ama sadece hafta sonları.
Gerçek, çağdaşlarınızın size kabul ettirdikleridir.
İçimizde derinlerde hiçbir şey yoktur, sadece kendimizin koydukları vardır.
Kararlılık çok önemli. Vazgeçmeye zorlanmadığınız sürece vazgeçmemelisiniz.