Recaizade Mahmut Ekrem Sözleri

Recaizade Mahmut Ekrem Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Recaizade Mahmut Ekrem, Türk şair, yazar ve devlet adamı.Recaizade Mahmut Ekrem, 19. yüzyıl Türk edebiyatının modernleşme süreci olanTanzimat Edebiyatı’nın ikinci döneminin en önemli ve en etkili teorisyeni, şairi ve yazarı olanTürkbir edebiyatçı ve devlet adamıdır. “Sanat sanat içindir” anlayışını savunmuş ve Batılı, modern bir edebiyat zevkinin yerleşmesi için öncülük etmiştir. En çok, Türk edebiyatındaki ilk realist roman denemesi kabul edilenAraba Sevdasıile tanınır. Edebiyat dersleri için yazdığıTalim-i Edebiyatadlı eseriyle yeni nesil edebiyatçılar için bir rehber olmuş, eski edebiyat anlayışını savunanMuallim Naciile girdiği “eski-yeni” tartışmasıyla yeni edebiyatın lideri konumuna yükselmiştir.Servet-i Fünûn(Edebiyât-ı Cedîde) akımının doğuşuna zemin hazırlayarak,Tevfik Fikretgibi genç yeteneklere hocalık yapmış ve bu nedenle “Üstat Ekrem” olarak anılmıştır. Güzellik temasını (“Zerrattan şümusa kadar her güzel şey şiirin konusudur” sözüyle) şiirin merkezine koyarak Türk şiirinin konu yelpazesini genişletmiştir.Recaizade Mahmut Ekrem’in Erken Yaşamı ve EğitimiRecaizade Mahmut Ekrem, 1 Mart 1847’de İstanbul’un Vaniköy semtinde, kültürlü ve saygın bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası, Takvimhane-i Amire (Resmi Gazete Matbaası) Nazırı ve bir bilim insanı olanMehmet Şakir Recai Efendi’ydi. Babasının entelektüel çevresi ve zengin kütüphanesi,Ekrem’in erken yaşta edebiyat ve bilimle tanışmasını sağladı.İlk eğitimini evde, özel hocalardan aldı. Arapça ve Farsça öğrendi. Daha sonra, o dönemin en modern eğitim kurumlarından biri olanMekteb-i İrfan’a devam etti. 1862’de, devlet memuru yetiştirenMekteb-i Harbiye’ye (Harp Okulu) girdi, ancak sağlık sorunları nedeniyle bu okulu tamamlayamadı. Bunun yerine, Hariciye Nezareti (Dışişleri Bakanlığı) Mektubi Kalemi’nde memur olarak çalışmaya başladı. Bu görevi sırasında, kendi kendini yetiştirmeye devam etti ve Fransızcasını ilerleterek Batı edebiyatını yakından tanıma fırsatı buldu.

Yaş yaşamak, para biriktirmeye benzer; ki para biriktikçe ziyadesi arzu olunduğu gibi yaş da arttıkça daha ziyadesi istenir.
İnsanların saadet ve felaketlerinin kendi keyiflerine olan irtibatı, baht ve tali’ye olan irtibatından az değildir.
Mihenk altının; altuni ise insanın ayarını bildirir.
Para pekiyi bir hizmetkârdır, fakat pek fena bir efendidir.
Her şeyden korkan her şeye inanır.
Geveze adamlar, içerisini dolu olan emsalinden ziyade ses veren hâli kâselere benzer.
İnsan mutlu olunca zaman nasıl çabuk geçiyor.
Aşka giriftar olan bir genci takbih etmek, hasta olduğu için bir adamı territorio etmek gibidir.
Malumdur ki insan eğlencesiz yaşayamaz. Bendeniz gibi yaratılışı gereği inzivayı sevenler içinse okuma veya yazmadan iyi eğlence olamaz.
En fena meslek hiç mesleği bulunmamaktır.
Hiddet esnasında iş görmek, fırtınalı havada denize çıkmaya benzer.
Ey benim düşüncelerim! Ben rüya görmek isterim. Değil ki ağlamak!
Kâğıt, sizin kıymetli fikirlerinizi saklamaya layık değildir.
İnsanlar hayran edildikleri zaman mahkûm olmaya başlarlar.
Fazla düşkünlüğün ve aşırılığın her çeşidi sahibine türlü maskaralıklar ettirir; özellikle aşk ve sevda, insanı hepsinden fazla maskara eder.