Özgür Bacaksız Sözleri

Özgür Bacaksız Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Özgür Bacaksız, (d,Ergani/Diyarbakır, 3 Temmuz 1987 (26 yaşında)) Türk yazarİlköğretim ve liseyi memleketi Hatay’da tamamlayan Bacaksız, eğitim hayatına Adıyaman’da devam etmiştir. Küçük yaştan beri felsefe ve psikoloji üzerine denemeler ve makaleler yazdıktan sonra ilk kitabını filozoflardan ve yazarlardan paragraflarla oluşturduğu Bilgelikle Yaşama Sanatı kitabı ile yazarlığa giriş yapmıştır. sozkimin.com Kitap satışa çıktığı ilk günden bu yana çok satanlarda zirvede yerini almıştır.

Gücünü kalabalıktan alandan değil, yalnızlıktan alandan korkun.
Yıldızı olmayan gece gibi, demini almamış çay gibi, ütüsüz gömlek gibi, mideye dokunan kaçak sigara gibi, tadı tuzu yok günlerin, bir şeyler eksik. Varoluş eksik.
Biz büyüdükçe kirlendi dünya, arttı insan sayısı, azaldı insanlık. Biz büyüdükçe azaldı hayallerimiz, arttı umutsuzluklar. Ve büyüdükçe kırılıyoruz artık, dur diyemiyoruz kaçıp giden şeylere.
İnsan, başka insanlara muhtaç olma oranında mutsuzlaşır.
Bazılarının tek korunağı sabırdır sabrı zırhtan güçlü olan insanların üzerine gitmek boşuna çabadır.
İnsan acıyı hep yoklar, hep kaşır. Dilin, ağrıyan dişi sürekli yokladığı gibi.
Koku acıtmaz, Ancak onun kokusu sizi yaralar…
Biriktirmiş yarınlarımızı bozuk para gibi harcadık, mutsuz çocuklar ülkesinde böyleydi, yazgının çağrısına kulak asardık.
Her şey daha önce söylendi evet, ama herkes tarafından değil. Bazıları tarafından.
Göz görür ama dikkatle bakmaz, bazen inanır ama sorgulamaz, gözler sık sık sahibini yanıltır.
Normaldi yani, şüpheci adamlardık. O kadar yok saydılar ki varlığımızı, kendi varlığımızdan şüphe ettik.
Üzülme öyle, acılar da gökyüzü gibi, birleşip dağılırlar.
Değişmeyi kabul etmeyen, çürümenin mimarıdır, kan varsa Ortadoğu’da, yobazlar bunun mimarıdır.
Asla iyileşmeyecek çocukluk yaraları vardır. Her zaman hayatınızın bir köşesinde dururlar.
İyi nedenlerimiz vardı kaçmak için, bazılarına zarar vermemek için çok uzaklara kaçardık. Zaman zaman başarılı olmakla birlikte, zaman zaman kendimizi yakardık.