Orhan Veli Kanık Sözleri

Orhan Veli Kanık Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Orhan Veli Kanık, şair, yazar.1914 yılındaİstanbul’da doğmuş olan Türk şairi,edebiyatçıveyazardır. Türk edebiyatının en önemli isimlerinden biri olarak kabul edilen Orhan Veli, özelliklegarip hareketiile Türk şiirinde devrim niteliğinde bir değişim yaratmıştır. Kendisi, şiirlerinde halkın dilini kullanarak edebiyatı sadeleştirmiş ve halkla edebiyat arasındaki duvarları yıkmıştır.Orhan Veli Kanık’ın Şiir Anlayışı ve EtkileriOrhan Veli, şiirlerinde genelliklegündelik yaşamıveinsan ilişkilerinikonu almıştır. Edebiyat dünyasında büyük bir yenilik olarak kabul edilengarip akımı, Orhan Veli’nin başını çektiği bir hareketti. Bu hareket, şiirin sıradan halk dilinde, süslü ifadelerden uzak bir şekilde yazılmasını savunuyordu. Orhan Veli, dilin basit ve anlaşılır olmasını tercih ederek, şiirlerinde halkı daha yakından ifade etmeye çalışmıştır. Bu yönüyle, Türk şiiriniklasik şiir anlayışındançıkarıp,modernbir yönetime taşımıştır.Orhan Veli’nin etkisi yalnızca şiirle sınırlı kalmamış, aynı zamandaedebiyat anlayışıveşiir dilindeki sadelikle de pek çok genç şairi etkilemiştir. Onun bu devrimci yaklaşımı, birçok şairin daha özgür ve özgün bir şekilde şiir yazmasına olanak sağlamıştır.Orhan Veli Kanık’ın Önemli Eserleri ve Aldığı ÖdüllerOrhan Veli’nin en bilinen eserlerinden bazıları şunlardır:-“Garip”(1931): Orhan Veli ve arkadaşları Melih Cevdet Anday ve Oktay Rifat’ın birlikte yazdıkları bu kitap,garip akımınınmanifesto niteliğindedir.-“Vazgeçtim”(1936): Orhan Veli’nin şiirlerine dair bir başka önemli eserdir. Burada, insanın yaşama dair içsel çatışmalarını işlediği şiirler yer alır.Orhan Veli Kanık, özellikle Türk şiirinde devrimci bir değişim yaratmış olsa da, hayatı boyunca çok fazla ödül kazanmamıştır. Ancak, onun şairlik kariyerindeki başarılar, ödüllerden çok, bıraktığışiir mirasıile ölçülmektedir. Eserleri, edebiyat dünyasında her zaman önemli bir yer tutmuştur. sozkimin.com

Kaç defa rüyama girdin, bazen iyi, bazen fena. Ama ne olursa olsun, hepsi, içimin senden uzak kalamadığına delalet ediyordu.
Boş konuşan insan çana benzer, içi boş olduğu için çok ses çıkartır!
İmkansız şey şiir yazmak aşıksan eğer; ve yazmamak, aylardan nisansa.
Oysa kahve içmişliğimiz de vardı: ‘bu ne hatır gönül bilmezlik’ diyemedim.
Gün olur, başıma kadar mavi; gün olur başıma kadar güneş; gün olur, deli gibi.
Uyuşmayız, yollarımız ayrı. Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi.
Gün ışığında hissemize razıydık kendimize hüzünler icad ettik avunamadık.
En delikanlı mevsimdir kış. Yüzüne yüzüne vurur yalnızlığını.
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın.
Siyah akar Zonguldağın deresi. Yüz karası değil, kömür karası. Böyle kazanılır ekmek parası…
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın. Sessizce ağladığım anları kimse çığlık çığlığa hıçkırıklara dönüştürememiş olsun.
Boş konuşan insan çana benzer, içi boş olduğu için çok ses çıkartır!
Sıvanmış, boyanmış bir binanın tuğlaları arasındaki harcı göremeyiz. Bina tamamiyetini ancak bu harçla temin ettiği zamandır ki, onu teşkil eden tuğlaları teker teker görmek, onların vasıfları üzerinde düşünmek fırsatını elde ederiz.
Yanlış işler görenler bile o işleri memleket sevgisiyle gördüklerine inanırlar.
Duyduğum yoktu ne vakittir Güvercin sesi, kumru sesi, pencerede; İçime gene Yolculuk mu düştü, nedir? Nedir bu yosun kokusu, Martıların gürültüsü havalarda; Nedir? Yolculuk olmalı, yolculuk.