Nilgün Marmara Sözleri

Nilgün Marmara Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Nilgün Marmara, (d. 13 Şubat 1958, İstanbul – ö. 13 Ekim 1987, İstanbul), Türk şair.1958 yılında İstanbul’da doğdu. Ortaokul ve liseyi Kadıköy Maarif Koleji ve Anadolu Lisesi’nde bitirip, yüksek öğrenimini Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde tamamladı.Sylvia Plath üzerine incelemeler yaptı. Onun hayata bakış tarzından ve düşüncelerinden oldukça etkilendi. Şiirlerinde çoğunlukla, 1. tekil kişinin düşle gerçek arasında gidip gelen, kırılgan izleklerini kullandı. sozkimin.com Çeşitli dergilerde şiirleri yayımlandı.13 Ekim 1987’de 29 yaşındayken intihar etti.Şair Ece Ayhan ‘ın Meçhul Öğrenci Anıtı şiirindeki 128 numara ile kastedilen kişi kendisidir. Seyhan Erözçelik , Cemal Süreya ve Ece Ayhan gibi isimlerle yakın arkadaştı. Kağan Önal ile evliydi. Cemal Süreya kendisine Zelda demekteydi. Seyhan Erözçelik , Nilgün Marmara’nın intiharının ardından Nilgün’ün Göztaşı isimli şiiri yazmıştır. Gülseli İnal ‘ın ; Nilgün Marmara ‘nın günlüklerinin orijinallerini, günlüklerin tek kitap hâlinde basıldıktan sonra şairin ailesine teslim etmediği belirtiliyor.EserleriŞiirDaktiloya Çekilmiş Şiirler (1988)Metinler (1990)GünlükKırmızı Kahverengi Defter (1993, Gülseli İnal tarafından hazırlandı)İncelemeSylvia Plath’ın Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi (1985, Dost Körpe tarafından 20 yıl sonra Türkçeye çevrildi)kaynak: wiki

Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi.
Erken vazgeçişlerim vardı benim; seninse erken tükenişlerin. Ve gece uygun değildi beklemeye. Yine de bekledim.
Kentlerin hava alanlarından daha çok düş alanlarına ihtiyacı var.
Üşümüşüm. Düşlerimin üzeri açıktı.
Doğmuş olmak bir referans mektubunu nereye ve kime götüreceğimizi bilmemektir.
Sanki varoluş beni cezalandırmak ister gibi.
Ağrımasa bilir miydim, Yüreğimin yerini.
Benden sonra kuşlara iyi bakın.
Kişi bir eylem olarak ölümü seçtiğinde kendi varlığının farkına vararak, varlığının tanımını hiçlikle yapar.
İnsan güneşle arasına bir kitap koymalıdır.
Hayatın neresinden dönülse kardır.
Maskelerinizi kuşanıp yalanlarınızı çoğaltın. Hepiniz mezarısınız kendinizin.
Ben babamın yuvarladığı çığın altında kaldım.
Olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi.
Ödünç aldım kokunu kendi tenimde, sen kokuyor yüzeyi bedenimin, her gözeneği.