Neyzen Tevfik Sözleri

Neyzen Tevfik Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Tevfik Kolaylı (24 Mart 1879 Bodrum, Muğla – 28 Ocak 1953; İstanbul), ya da yaygın bilinen adıyla Neyzen Tevfik, taşlamalarıyla tanınan Türk neyzen ve şairdir. Taşlama kitaplarının yanı sıra, çeşitli taksimler ve saz semailerinin bestecisi olarak da bilinir.Osmanlı döneminde istibdata karşı, Cumhuriyet yıllarında ise devrimlere karşı gelenlere karşı hicvini kullanmış; haksızlığa, yolsuzluğa ve yozlaşmışlığa karşı şiirler yazmıştır. Birçok defa tutuklanmış, ama kısa süre sonra serbest bırakılmıştır.Bektaşi tekkesine mensup olmuş, hayatının büyük bölümünü İstanbul’da çeşitli hanlarda geçirmiştir. Son dönemlerinde Bakırköy Akıl Hastanesi’nde kendine ayrılan 21. koğuşta kalmıştır. 1930’larda kısa süreyle kendine bağlanan aylık haricinde düzenli bir geliri olmamıştır ve hayatı boyunca epilepsi nöbetleri ile uğraşmıştır. Aynı zamanda rakı başta olmak üzere fazla içki içtiği bilinmektedir (“Ancak bir alkolik onun gönlünü çalabilmişti: Neyzen Tevfik!”).Ölümü28 Ocak 1953’teki ölümünün ardından Beşiktaş’taki Sinan Paşa Camii’nde cenaze namazı kılındı. Civardaki cadde ve sokakları dolduran profesörler, memurlar ve bazı ileri gelenlerin yanında kendilerine çeki düzen vermeye çalışmış sarhoşlar ve sokak serserilerinden oluşan büyük bir kalabalığın eşliğinde Barbaros Bulvarı’ndan geçerek defnedildiği yere ulaştırıldı. sozkimin.com Mezarı bugün Kartal Merkez Mezarlığı’ndadır.AilesiÇocukluğunu geçirdiği Bodrum’da beraber olduğu ailesi ile ilgili çok sınırlı kaynakta belli başlı bilgiler bulunmaktadır. Annesi hakkında herhangi bir bilgi olmamasına rağmen babası ve kardeşi ile ilgili aşağıdakiler söylenebilir.Babası Hasan Fehmi KolaylıSoyadı Kanunu çıkınca aslen Samsun’un Bafra ilçesine bağlı Kolay beldesinden olduğu için ailesine “Kolaylı” soyadını alan Hasan Fehmi Bey, Neyzen’in ifadesi ile annesi ile birlikte “yüzünde riyasız, masum bir insanlık ifadesi” bulunan kültürlü, sanatsever ve Tevfik gibi nükteci bir Rüştiye öğretmeniydi.Kardeşi Ahmet Şefik KolaylıTevfik’e, anılarına ve eserlerine sahip çıkan, büyük önem veren ve ansiklopedilerde adının yer almasında büyük pay sahibi olan Şefik Bey sığır vebası, tavuk kolerası aşısı, antraktsa teşhis çiçek aşısı ve Anadolu keçilerinin plöro-paömonisi konularında çalışmalar yapmış bir bakteriyologdu. İstiklal Savaşı’ndan sonra atandığı Pendik Bakteriyolojihanesi’nde 1939 yılına kadar müdürlük, 1939-1945 yılları arasında Tarım Bakanlığı teftiş heyeti üyeliği ve bundan sonra 1951’e kadar da Tarım Bakanlığı Müsteşar Yardımcılığı yapmıştır.

Çatlak bardaktaki suya benzer hayat. Sen içsen de tükenir içmesen de. Artık acı çekmeyi bırak, hayattan tat almaya bak.
İnsan; iki ayağı üzerinde doğrulmuş canavardır!
Her şeref yapma, her saadet piç! Her şeyin ibtidası, ahiri hiç!
Kabeden maksat varmaktır yara. Kör gibi tapınma kara duvara.
Bekaretinle kapatmaya çalışsanda bedenin gizlemiyor ruhundaki fahişeyi. Bacak arasından ibaret olsaydı namus yaradanda gizlerdi inekteki memeyi.
Türkü yine o türkü, sazlarda tel değişti. Yumruk yine o yumruk, bir varsa el değişti.
Hayat üç buçukla dört arasındadır Ya üç buçuk atarsın ya da dört dörtlük yaşarsın.
Ne Ceket Kaldı, Ne Metelik Cebinde Ceketin. Kurtaracağız Diye Geldiler, İçine Sıçtılar Memleketin.
Zerdüşt olmuş görünmüşsün ateşte, Brahmen’in Vişno’sısın güneşte, Bir parlayış parladın ki Kureyş’te. Mahbubunu zatına şan edersin.
Hayat, çatlak bardaktaki suya benzer İçsen de tükenir içmesen de. Bu yüzden hayattan tat almaya bak Çünkü yaşasan da bitecek yaşamasan da.
Öleceğiz bir gün, gömecekler. Birkaç gün övecekler, sonra kalan malını bölecekler; hatta memnun kalmayıp üstüne bir de sövecekler.
Farkı yoktur aşıkların sağırdan.
Felsefemdir Kitab-ı İmanım. Felsefemdir kitab-ı imanım, Taparım kendi ruhumun sesine, Secde eyler hakikatim her an, Kalbimin ateş-i mukaddesine.
Hayat içi su dolu bir fıçıya benzer, yavaş yavaş içsen de biter, birden içsen de biter.
Bu sözde Neyzen Tevfik, namus kavramına dair keskin bir eleştiri yapıyor. Toplumda kadın namusunun sadece bedensel bir durumla ölçülmesini eleştiriyor ve gerçek namusun insanın ruhunda, karakterinde olduğunu savunuyor.