Murathan Mungan Sözleri

Murathan Mungan Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Murathan Mungan (d. 21 Nisan 1955, İstanbul), yazar, oyun yazarı ve şair.21 Nisan 1955 tarihinde İstanbul’da dünyaya geldi. Mardinli bir ailenin çocuğudur. Babası avukat İsmail Mungan, annesi Habibe Mungan’dır. İlk, orta ve lise yılları Mardin’de geçti. Mardin Lisesi’nden mezun oldu. Mardin, eserlerinde sıkça kullandığı mekanlardan birisi oldu. Bu çevrenin taşıdığı farklı kültürel yapıyı, insan olgusunu eserlerine başarılı bir şekilde yansıttı.Yazar, 1972’de Ankara’ya yerleşti. Lisans ve yüksek lisansını Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tiyatro Bölümü’nde tamamladıktan sonra başladığı doktora çalışmasını yarım bıraktı. Ankara Devlet Tiyatroları’nda altı yıl, İstanbul Şehir Tiyatroları’nda üç yıl dramaturg olarak çalıştı.Gazete ve dergilerdeki ilk yazılarını 1975’te yayımlayan Mungan; yazı hayatı boyunca şiir, öykü, roman, deneme, tiyatro oyunu, sinema yazısı, senaryo, masal, şarkı sözü gibi farklı türlere ait eserler verdi.İlk kitabı, Mezopotamya Üçlemesi adlı oyun üçlemesinin ilki olan Mahmut ile Yezida idi (1980). Bu oyun, Türkiye İş Bankası’nın açtığı yarışmada ikincilik ödülü aldı. Sahnelenen ilk oyunu Orhan Veli’nin şiirlerinden kurgulayarak oyunlaştırdığı Bir Garip Orhan Veli oldu. 1981’de ilk defa sahnelenen bu oyun, 1993’te kitap olarak basıldı.Sahtiyan adlı şiiri ile de “Gösteri” dergisinin 1981 Şiir Yarışması’nda birincilik ödülü alan Mungan, özellikle Metal(1994) adlı kitabındaki şiirleriyle 1980 kuşağının en çok okunan, tanınan şairleri arasında ilk sıralarda yer aldı.Mezopotamya Üçlemesi’nin ikinci kitabı olan Taziye adlı oyunun 1984’te sahnelemesi nedeniyle Ankara Sanat Kurumu’nca Mehmet Baydın ile birlikte en iyi oyun yazarı seçildi.1987’de günlük gazete olarak yayımlanan Söz gazetesinde,’Kültür-Sanat Sayfası’ editörlüğü yaptı. sozkimin.com Aynı yıl, Hedda Golder Dile Bir Kadın öyküsü ile, Haldun Taner Öykü Ödülü’nü Nedim Gürsel ile birlikte aldı.40. yaşı nedeniyle 1995yılında Murathan’95 adlı kitapta çeşitli ürünlerinden bir derlemeyi yayımladı. 2005 yılındaki 50. yaşı nedeniyle de 50 Parça adlı kitapta üzerinde çalıştığı kitaplardan hikâye,şiir, deneme, oyun gibi farklı edebi türden parçaları bir araya getirdi. Sadece 2005 yılı için yapılıp baskısı yenilenmeyecek bir kitap oluşturdu.

Geçer gider herkes. Hikayelerdir geriye kalan.
İnsan ne yaşarsa yaşasın, sonunda her şey bir gün batımına bakıyor.
Her şeyi anlıyor, herkesi tanıyor, her sorunu kavrıyor, yani kavraya anlaya yaşlanıyordum. Anlamak yorgunuydum. Bu yüzden kimseye kızamıyordum. Kimseden doya doya nefret edemiyordum. Kimseye ağız dolusu küfredemiyordum, kimseye deliler gibi öfkelenemiyordum.
Kimsenin kimsesi yok ki, herkesin kendi elmasında kendi diş izleri.
Zamanı yıllarla tartanlar yanılırlar hiçbir şey tartılmaz başka bir şeyle hatta çoğu zaman kendiyle bile. Yaşanır, içini tohuma bırakır. Geçer gider, geçmez sandıkların bile.
Bazı insanlar meşe ağacı gibidirler, eğilip bükülmezler, sadece kırılırlar.
Bazı gecelerin sabahı yoktur yalnızca karanlık olarak kalırlar. Bazı ayrılıkların dönüşü olmaz.
Geçmişe dönüp bakacağım diye, boynunuzun tutulduğuna değmez inanın.
Gündüz gezdiklerine bakmayın; aşkın ve yazının anayurdu gecedir.
En kötü yabancı çeşidi, bir zamanlar tanıdıklarının arasından çıkar.
Ne oyuncaklarımızı eskittik, ne sevdalarımızı bir daha bulamayız kaygısıyla, biz yaşamayı beceremedik.
Bildiğim kendimi bildim bileli aşık olduğum bildiğim ancak aşıkken var olduğum.
Zamanın eli değdi bize Çoktan değişti her şey Aynı değiliz ikimiz de…
Az olun, fakat hakiki olun. Bir gün kendi kapınızı çalacak yüzünüz olsun.
Dünyayı ait olunacak bir yer sanmak gibi genç yaşta farkına varamadığı yanılgıları vardır insanın. Oysa ve de ancak dünyada iğreti olduğunuzu anlarsanız yerlisi olursunuz dünyanın…