Marcel Proust Sözleri

Marcel Proust Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Proust yaşarken edebiyat dünyasının yarısı onu çok parlak bir yazar, diğer yarısı da okunamayacak kadar ağır buluyordu.

Bir tek yaptıklarımızın bir anlamı vardı. Ne dediğimiz, ne düşündüğümüz hiç mi hiç önemli değildi.
Mutluluk bedene yararlıdır, ama ruhun güçlerini geliştiren acıdır.
Bir tek yaptıklarımızın bir anlamı vardı. Ne dediğimiz, ne düşündüğümüz hiç mi hiç önemli değildi.
Hayatınızın üstünde hep bir gökyüzü parçası bulundurmaya çalışın.
Hiç kuşkusuz, dostluk, bireyler arasındaki dostluk hava cıvadır ve okuma bir dostluk biçimidir. Ama en azından dostluğun samimî bir biçimidir ve bir ölüye, olmayan birine yönelik olması ona çıkarsız, neredeyse dokunaklı bir hava verir.
Yeryüzünde ‘TEK’ zannettiğimiz kadın, sayılamayacak kadar çoktur.
Mutluluk beden için yararlıdır, ama zihnin güçlerini geliştiren hüzündür.
Hafızamız, bir tür eczane, bir tür kimya laboratuvarıdır, elimize tesadüfen sakinleştirici bir ilaç da geçebilir, tehlikeli bir zehir de.
Birini tanımak, hele tanıyamayıp kim olduğunu saptamak, aynı isimle ilgili olarak iki zıt şeyi düşünmektir; eskiden var olan, hatırladığımız kişinin artık var olmadığını, şimdi var olan kişinin de, bizim tanımadığımız biri olduğunu kabullenmektir; neredeyse ölüm kadar anlaşılmaz bir muammaya kafa yormak demektir ve zaten bu ölümün bir önsözü, habercisi gibidir.
Aşk konusunda yanlış seçimden söz etmek hatalıdır, zaten seçim varsa o yanlıştır.
İnsan en çok kaçtığı şeyden asla kurtulamıyor.
Beden için sağlıklı olan tek şey mutluluktur; ama zihni güçlendirip geliştiren, kederdir.
Gözleri, koparılması imkansız olsa da, sadece bana sunduğu bir cezayir menekşesi gibi maviydi.
Aşk, kalbin zaman ve mekana duyarlılık kazanmasıdır.
Bilgelik bizi bulmaz; Başka birinin bizim yerimize çıkamayacağı bir yolculuğun ardından onu biz buluruz.