Ingmar Bergman Sözleri

Ingmar Bergman Kimdir? Hayatı ve Kısa Biyografisi

Ingmar Bergman, İsveçli yönetmen, senarist ve yazar.Ernst Ingmar Bergman, 20. yüzyıl dünya sinemasının en önemli ve en etkili “auteur” yönetmenlerinden biri olanİsveçlibir film ve tiyatro yönetmeni, senarist ve yazardır. Filmlerinde,inanç krizi,ölüm, Tanrı’nın sessizliği, varoluşsal kaygı, insan ilişkilerinin karmaşıklığı ve psikolojik acı gibi derin felsefi ve ruhsal temaları, son derece kişisel ve Cüretkâr bir dille işlemesiyle tanınır. En çok, Veba salgını sırasında Ölüm ile satranç oynayan bir şövalyenin hikayesini anlattığıThe Seventh Seal(Yedinci Mühür, 1957), yaşlı bir profesörün geçmişiyle yüzleştiğiWild Strawberries(Yaban Çilekleri, 1957) ve iki kadının kimliklerinin iç içe geçtiği deneysel başyapıtıPersona(1966) gibi filmleriyle tanınır. Sineması, karakterlerin yüzlerine yaptığı acımasız yakın plan çekimler, sembolik görsellik ve diyaloglara dayalı yoğun dramatik yapısıyla bilinir. Sık sıkLiv Ullmann,Bibi AnderssonveMax von Sydowgibi oyuncularla çalışmış ve Fårö adasını filmleri için doğal bir plato olarak kullanmıştır.Andrey TarkovskiveWoody Allengibi sayısız yönetmeni derinden etkileyenBergman, sinemayı insan ruhunun en mahrem itirafları için bir araç olarak kullanan, modern sinemanın en büyük filozoflarından biri olarak kabul edilir.Ingmar Bergman’ın Erken Yaşamı ve EğitimiIngmar Bergman, 14 Temmuz 1918’de, İsveç’in Uppsala şehrinde dünyaya geldi. Babası Erik Bergman, katı kurallara sahip bir Lüteriyen papazdı ve İsveç Kraliyet ailesinin özel papazı olarak da görev yapıyordu. Annesi Karin Bergman ise hemşireydi.Ingmar Bergman’ın çocukluğu, babasının katı, sevgisiz ve cezalandırıcı disiplini altında geçti. Günah, suçluluk, ceza ve ölüm gibi kavramlarla çok küçük yaşta tanıştı. Babasının kilisesinde gördüğü dini sanat eserleri, ayinler ve duyduğu hikayeler, daha sonraki filmlerindeki görsel ve tematik dünyanın temelini oluşturdu. Bu baskıcı aile ortamı, onun Tanrı, inanç ve otorite ile olan sorunlu ilişkisinin en önemli kaynağı oldu.

Karanlıkta yürümekten korkma; orada gerçek ışığı bulabilirsin.
Sinema, yaşamın ta kendisinden kesitler sunan bir aynadır.
Gözyaşları, ruhun sessiz feryadıdır.
İnsanın kendini anlaması, dünyanın anlaması için ilk adımdır.
Aşk, bazen en büyük iyileştirici, bazen de en derin yaradır.
Ölüm, yaşamın en gerçek ve kaçınılmaz parçasıdır.
İletişim, insan ilişkilerinin temelidir; ama çoğu zaman en derin yalnızlıklar burada başlar.
Mutluluk, kısa ve gelip geçici bir misafirdir; onu yakalamak için değil, anlamak için çabalamalıyız.
Başarı, korkularımızla yüzleşip onları aşabilmektir.
İnsan, içinde kaybolduğu sırlarla kendi dünyasını yaratır.
Gerçeklik, bazen rüyadan daha karmaşıktır.
Yalnızlık, insanın kendisiyle yüzleştiği en derin anıdır.
Yaşamın en büyük gizemi, insanın kendi iç dünyasıdır.
Sinema, insanoğlunun ruhunun içinden geçen karanlık yolları aydınlatan bir fenerdir.
Dil hep ağrıyan dişi yoklar. İnsan acıyı hep aklında tutar.